Beta Phoenicis (β Phe) – gwiazda podwójna w gwiazdozbiorze Feniksa.
Charakterystyka obserwacyjna Układ Beta Phoenicis tworzą dwa niemal identyczne żółte olbrzymy należące do typu widmowego G8. Mają one indywidualnie wielkość gwiazdową 4,10 i 4,19. Okrążają one wspólny środek masy po eliptycznych orbitach (e=0,72) w średniej odległości 0,338 sekundy kątowej, w okresie 168 lat.
Beta Phoenicis ma także optycznego towarzysza, składnik C o wielkości 11,5 oddalony od pary olbrzymów o 66,1″ (pomiar z 2013 r.).
Problem odległości Odległość tej gwiazdy od Słońca nie jest dobrze wyznaczona, pomiar paralaksy na podstawie obserwacji satelity Hipparcos jest obarczony błędem ponad stokrotnie przekraczającym zmierzoną wartość. Prawdopodobnie wiąże się to z podwójnością gwiazdy.
Niepewny pomiar paralaksy z obserwatorium naziemnego wskazuje, że układ znajduje się 165 lat świetlnych od Słońca; przyjęcie typowej wielkości absolutnej dla gwiazd tego typu sugeruje, że jest oddalony o 200 lat świetlnych. W odległości 180 lat świetlnych gwiazdy dzieliłby dystans średnio 52 au (od 16 do 96 au); prawa Keplera wskazują, że w takim przypadku mają one masę około 2,5 raza większą niż Słońce. Z kolei założenie temperatury 4950 K pozwala ocenić, że gwiazdy są około sto razy jaśniejsze od Słońca i mają masy 2,7–3 , zależnie od stadium ewolucji; dość dobra zgodność wyników wskazuje na trafne oszacowanie odległości.
Zobacz też lista gwiazd w gwiazdozbiorze Feniksa lista najjaśniejszych gwiazd w poszczególnych gwiazdozbiorach
Przypisy
Kategoria:Gwiazdozbiór Feniksa Kategoria:Gwiazdy podwójne Kategoria:Gwiazdy typu widmowego G Phe, β