Denis Shapovalov (ros. Денис Викторович Шаповалов heb. דניס שפובלוב ur. 15 kwietnia 1999 w Tel Awiwie) – kanadyjski tenisista pochodzenia rosyjsko-żydowskiego, zdobywca Pucharu Davisa w 2022 roku.
Życie prywatne 20 lipca 2023 roku zaręczył się ze szwedzką tenisistką Mirjam Björklund.
Kariera tenisowa W gronie juniorów wygrał Wimbledon 2016 w grze pojedynczej chłopców, pokonując w finale Alexa de Minaura. Na tym samym turnieju został finalistą gry podwójnej chłopców, partnerując Félixowi Auger-Aliassime. Startując z tym samym tenisistą, Shapovalov przegrał również finał US Open 2015 w deblu chłopców. Najwyżej w rankingu juniorów był w lipcu 2016, na pozycji nr 2.
Zawodowym tenisistą Shapovalov został w 2017 roku. Po raz pierwszy w drabince głównej zawodów Wielkiego Szlema zagrał na Wimbledonie 2017, otrzymując od organizatorów dziką kartę. Odpadł z rywalizacji w 1. rundzie po porażce z Jerzym Janowiczem. W cyklu ATP Challenger Tour Kanadyjczyk odniósł dwa triumfy.
W 2018 osiągnął półfinał turnieju rangi ATP World Tour Masters 1000 w Madrycie, wygrywając m.in. z Milosem Raonicem. W tym samym roku dotarł do półfinału w Tokio, pokonując po drodze Stana Wawrinkę.
W sezonie 2019 Kanadyjczyk odniósł pierwszy triumf w cyklu ATP Tour, w październiku w Sztokholmie. Shapovalov zakończył zawody bez straty seta, a w finale pokonał Filipa Krajinovicia. Na początku listopada został finalistą ATP Tour Masters 1000 w Paryżu, eliminując m.in. Alexandra Zvereva i Gaëla Monfilsa. Finał Kanadyjczyk przegrał z Novakiem Đokoviciem. W czerwcu Shapovalov osiągnął finał debla w Stuttgarcie, partnerując Rohanowi Bopannie.
W 2020 roku podczas US Open osiągnął pierwszy ćwierćfinał w zawodach Wielkiego Szlema zarówno w grze pojedynczej, jak i w grze podwójnej. W tym samym sezonie awansował też do półfinałów w Rzymie i w Petersburgu.
W sezonie 2021 Shapovalov przegrał w finale zawodów w Genewie z Casperem Ruudem 6:7(6), 4:6. W listopadzie osiągnął finał turnieju w Sztokholmie, w którym uległ 4:6, 6:2, 4:6 Tommy’emu Paulowi.
W 2022 roku Kanadyjczyk uzyskał awans do meczu o tytuł podczas rozgrywek deblowych w Dosze. Razem z Rohanem Bopanną przegrali wówczas 6:7(1), 1:6 z deblem Wesley Koolhof–Neal Skupski. W tym samym sezonie osiągnął dwa finały turniejów singlowych: w Seulu, gdzie przegrał z Yoshihito Nishioką 4:6, 6:7(5) oraz w Wiedniu, w którym uległ Daniiłowi Miedwiediewowi 6:4, 3:6, 2:6.
Podczas sezonu 2023, od lipca zmagał się z urazem kolana. Swój ostatni start w 2023 roku zanotował podczas Wimbledonu. Wrócił do rywalizacji wraz z początkiem sezonu 2024, w którym odniósł drugi triumf w cyklu ATP Tour, w listopadzie podczas halowego turnieju w Belgradzie. Do zawodów awansował z eliminacji, a w rundzie finałowej pokonał bez straty seta Hamada Međedovicia.
W 2016 zadebiutował w reprezentacji Kanady w Pucharze Davisa. W listopadzie 2022 roku zdobył z Kanadą tytuł pokonując w finale 2:0 Australię. Shapovalov swój singlowy mecz przeciwko Thanasiemu Kokkinakisowi wygrał 6:2, 6:4. W tym samym roku zwyciężył razem z drużyną w turnieju ATP Cup. Ponadto w 2019 roku został finalistą Pucharu Davisa, w którym rundę finałową Kanadyjczycy przegrali z Hiszpanią.
W rankingu gry pojedynczej najwyżej był na 10. miejscu (21 września 2020), a w klasyfikacji gry podwójnej na 44. pozycji (24 lutego 2020).
Finały w turniejach ATP Tour
Gra pojedyncza (3–5)
Gra podwójna (0–2)
Finały juniorskich turniejów wielkoszlemowych Gra pojedyncza (1–0)
Gra podwójna (1–1)
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanadyjscy tenisiści Kategoria:Triumfatorzy wielkoszlemowych turniejów juniorskich Kategoria:Urodzeni w 1999 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tel Awiwie