Włodzimierz Szyłkarski, Vladimiras Šilkarskis (ur. w Jodzianach (Juodžioniai), zm. 20 sierpnia 1960 w Bonn) – polski, litewski i niemiecki filozof, filolog klasyczny, profesor Uniwersytetu w Kownie, Uniwersytetu Wileńskiego i Uniwersytetu w Bonn.

Życiorys Tablica pamiątkowa w Kownie|thumb Syn właściciela ziemskiego Szymona Szyłkarskiego, miał braci Szymona (zm. 1939), Henryka (zm. 1986) i Pawła (zm. 1942) oraz siostry Bronisławę (zm. 1939) i Marię (1886–1921), zamężną za Nikołajem Arseniewem.

Uczęszczał do niemieckiego gimnazjum w Mitawie, w latach 1908–1912 studiował filozofię i filologię klasyczną na Uniwersytecie Moskiewskim. W trakcie studiów otrzymał złoty medal za pracę O paralelizmie psychofizycznym u Spinozy i w psychologii współczesnej. Po ukończeniu studiów dzięki rekomendacji Łopatina miał zostać docentem prywatnym w Moskwie, udał się jednak do Jurjewa (Dorpatu)Obrona rozprawy przez filozofa polskiego. „Myśl Narodowa” 3 (1), s. 92, 1917. Po obronie rozprawy pro venia legendi O panlogizmie u Spinozy wykładał jako docent prywatny na tamtejszym uniwersytecie. W 1919 roku został profesorem Uniwersytetu Wileńskiego. Od 1921 wykładał na Uniwersytecie w Kownie, od 9 września 1924 jako profesor. Publikował w litewskich czasopismach „Logos”, „Vairas”, „Židynys” i „Akademikas”.

W grudniu 1939 przeniósł się na litewski Uniwersytet w Wilnie, a w 1940 roku wyjechał do Niemiec. Od 1946 wykładał na Katedrze Kultury Umysłowej Słowiańskiego Wschodu Uniwersytetu w Bonn. Zmarł w 1960 roku, pochowany został 23 sierpnia na Cmentarzu Południowym (Südfriedhof) w BonnBernhard Schultze. Wladimir Szyłkarski. Orientalia Christiana Periodica 26, s. 429–430, 1960.

Spuścizna Szyłkarskiego przechowywana jest w Bibliotece Uniwersyteckiej w Bonn.

Dorobek naukowy Szyłkarski zajmował się filozofią Spinozy, Sołowjowa, Teichmüllera i Dyroffa.

Wybrane prace О панлогизме у Спинозы. Москва: Типолитография т-ва И. Н. Кушнерев и К°, 1914 Типологический метод в истории философии (Опыт обоснования). Юрьев: Типография К. Маттисена, 1916 Основные решения проблемы сущего. Юрьев, 1917 О зависимости истории философии от философии систематической. Юрьев, 1917 Проблема сущего. Юрьев: Типография К. Маттисена, 1917 O powstaniu paralelizmu monistycznego w filozofii i psychologii nowożytnej. „Przegląd Filozoficzny” 27 (1-2), s. 1–21, 1924 Rzut oka na rozwój spekulacji ontologistycznej. „Kwartalnik Filozoficzny” 3 (1), s. 62–103, 1925 Nauka Spinozy o Bogu. „Przegląd Filozoficzny” 30 (1), s. 1–27, 1927 Ateizmas ir mokslas. Kaunas, 1929 Die russische und die polnische Philosophie in Ueberwegs Grundriß. „Der russische Gedanke- Internationale Zeitschrift für russische Philosophie, Literaturwissenschaft und Kultur” 1, s. 205-207, 1929/1930 V. Solovjovo visuotinybės filosofija, 1932 Sołowjews Philosophie der All-Einheit: eine Einführung in seine Weltanschauung und Dichtung. Kaunas, 1932 Teichmüllers personalistische Seinslehre. „Blätter für Deutsche Philosophie-Zeitschrift der deutschen philosophischen Gesellschaft” 9, s. 174-193, 1935/1936 Homeras ir graikų epinė poezija. Kaunas, 1937 Graikų literatūros istorija. Kaunas, 1938 Teichmüllers philosophischer Entwicklungsgang. Vorstudien zur Lebensgeschichte des Denkers. „Eranus- Commentationes Societatis Philosophicae Lituanae” 4, s. 1-96, 1938 Gustav Teichmüller. Der Bahnbrecher der deutschen Philosophie des tätigen Geistes. „Archiv für spiritualistische Philosophie” 1, s. xxv-xlvii, 1940 Teichmüller im Verkehr mit seinen Zeitgenossen. „Archiv für spiritualistische Philosophie” 1, s. 297-438, 1940 Teichmüllers Lehre vom substanzialen, realen und ideellen Sein. Zur Einleitung in seine Logik und Kategorienlehre. „Archiv für spiritualistische Philosophie” 1, s. lvii-lxxvii, 1940 Adolf Dyroffs Jugendgeschichte mit einem Ausblick auf die Jahre seiner Reife und Vollendung: Vorstudien zur Biographie des Denkers. Bonn: Universitäts-Verlag, 1946 Adolf Dyroff: ein Blick auf sein Leben und sein Werk. Bonn: Universitäts-Verlag, 1947 Sołowjew und Dostojewskij. Bonn: Götz Schwippert Verlag, 1948 Deutsche Philosophie und polnische Dichtung. Blick in die Wissenschaft 11/12, s. 453, 1948 Dostojewskijs Metaphysik Der Freiheit. „Zeitschrift für Religions- Und Geistesgeschichte” 2 (1-4), s. 174-179, 1949 Das philosophische Werk von Wladimir Solowjew. Zum 50. Todestag des grossen russischen Philosophen am 12. August 1950, 1950 Dr. phil. Adolf Dyroff, Universitätsprofessor, Bonn. „Aschaffenburger Jahrbuch für Geschichte, Landeskunde und Kunst des Untermaingebietes” 1, s. 260-262, 1945/1951 Solovjew und die Una Sancta der Zukunft, 1951 Messianismus und Apokalyptik bei Dostojewskij und Solowjew. Heidelberg, 1952 Gustav Teichmüller. Der Neubegründer der deutschen Philosophie des tätigen Geistes. „Zeitschrift fürphilosophische Forschung” 8, s. 595-604, 1954 „Dyroff, Adolf”. W: Neue Deutsche Biographie (NDB). Band 4, Duncker & Humblot, Berlin 1959, s. 212–213

Przypisy

Bibliografia Mieczysław Jackiewicz: „Szyłkarski (Šilkarskis, Szylkarski), Włodzimierz (Vladimiras, Vladas, Wladimir) (1884–1960)” W: Polski Słownik Biograficzny t. 50 (z. 204). Warszawa-Kraków: Instytut Historii PAN, 2014 s. 23–24

Regina Rakštienė. Homero poezijos žinovas iš Juodžionių. Minime profesoriaus Vladimiro Šilkarskio gimimo 120 metų sukaktį. „Mokslo Lietuva” 3 (293), s. 18–19, 2004

Kategoria:Absolwenci i studenci Cesarskiego Uniwersytetu Moskiewskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Witolda Wielkiego Kategoria:Niemieccy filozofowie XX wieku Kategoria:Litewscy filozofowie XX wieku Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1884 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu w Bonn Kategoria:Zmarli w 1960