Euryptilonidae – wymarła rodzina owadów z rzędu świerszczokaraczanów. W zapisie kopalnym znane są od cisuralu i gwadalupu w permie. Ich skamieniałości znajdowane są na terenie Rosji i Stanów Zjednoczonych.
Opis Były to owady o hipognatycnzej głowie, wyposażonej w krótkie czułki, małe oczy i pozbawionej przyoczek. Przedplecze cechowały wcięte na przedzie paranota. Odnóża charakteryzowały duże biodra, uzbrojone golenie oraz pięcioczłonowe, uzbrojone i pozbawione arolium stopy. W użyłkowaniu przednich skrzydeł Żyłka subkostalna kończyła się łącząc z kostalną, sektor radialny brał początek w nasadowej połowie skrzydła, a żyłka medialna zaczynała się rozgałęziać w pobliżu tego miejsca, u nasady zaś będąc zlaną z przednią żyłką kubitalną – ta ostatnia zaś zaczynała się rozgałęziać w swojej nasadowej ćwiartce i pozbawiona była gałęzi tylnych. Pole między żyłkami radialnymi nie zwężało się na żadnym odcinku. Obecna była na przednich skrzydłach międzykrywka (clavus). Odwłok przedstawicieli rodziny miał parę skróconych przysadek odwłokowych.
Taksonomia Takson ten wprowadzony został w 1940 przez Andrieja Martynowa. W 1962 Aleksandr Szarow sklasyfikował tę rodzinę w Protoblattodea. W 1980 Aleksandr Rasnicyn sklasyfikował ją w rzędzie świerszczokaraczanów (Grylloblattida). W 2015 Danił Aristow połączył Grylloblattida z Eoblattida w jeden rząd, uznając zgodnie z zasadą priorytetu jako jego naukową nazwę Eoblattida, a Grylloblattodea za synonim.
Po rewizji Aristowa z 2015 należą tu następujące rodzaje:
†Euryptilon Martynov, 1940 †Stereopterum Carpenter, 1950 †Euryptilodes Sharov, 1961 †Jubala Aristov et Rasnitsyn, 2015
Przypisy
Kategoria:Euryptilonidae