1 szeląg 1774 – moneta szelągowa bita dla Królestwa Galicji i Lodomerii.
Awers Pod koroną umieszczono czteropolową tarczę z herbami: Galicji, Lodomerii, Oświęcimia i Habsburgów.
Rewers W czterech wierszach znajduje się napis:
Opis Moneta została wybita w miedzi, w węgierskiej mennicy Smolnik (Schmölnitz), dzisiaj znajdującej się na terenie Słowacji.
Liczba istniejących egzemplarzy szacowana jest w przedziale od do sztuk – stopień rzadkości R2.
Była to pierwsza moneta wybita przez państwa zaborcze dla ziem odebranych I Rzeczypospolitej w wyniku rozbiorów Polski.
Według starszych opracowań moneta została wybita dla Księstwa Oświęcimsko-Zatorskiego. Publikacje drugiej dekady XXI w. klasyfikują jednak tę monetę jako przeznaczoną dla Galicji i Lodomerii. Przyczyną błędnej klasyfikacji tej monety przez kolekcjonerów końca XIX w. było zaliczenie monet 15- i 30-krajcarowych z identycznym herbem na rewersie jako monet Oświęcimia i Zatora. Zostało to spowodowane umieszczeniem na tych monetach pełnej tytulatury Marii Teresy podzielonej pomiędzy awers i rewers. Końcowa część tytulatury wymienia właśnie Oświęcim i Zator – jest to jednak tylko zakończenie pełnej tytulatury. Klasyfikacja tej monety jako przeznaczonej dla Galicji i Lodomerii przyjmowana jest również przez katalogi amerykańskie.
Zobacz też 15 krajcarów (1775–1777) 30 krajcarów (1775–1777) monety zaboru austriackiego
Przypisy
Kategoria:Monety Galicji i Lodomerii (1774–1777) Kategoria:Miedziane monety