1 grosz (1810–1811) – miedziana moneta groszowa bita dla Prus Wschodnich i Prus Zachodnich w latach 1810 i 1811, za panowania Fryderyka Wilhelma III.
Awers W centralnej części umieszczono ukoronowaną owalną tarczę z orłem pruskim, otoczoną wieńcem dębowym.
Rewers Na tej stronie umieszczono cyfrę 1, pod nią napis „GROSCHEN”, poniżej „PREUSS:”, pod nim rok 1810 albo 1811, na samym dole znak mennicy – literka A, u góry, w półkolu napis: „NEUNZIG EINEN REICHS THALER”.
Opis Moneta była bita w mennicy w Berlinie, w miedzi, na krążku o średnicy 23 mm i masie 4,95 grama, z rantem ozdobnym. Stopień rzadkości poszczególnych roczników przedstawiono w tabeli: NominałRokStopieńrzadkościLiczbaegzemplarzyLiczba odmianZdjęcie1810R46frameless|upright1 grosz1811R4121–6003frameless|upright Była to jedyna moneta groszowa wybita w miedzi dla Prus Wschodnich i Zachodnich. Za panowania Fryderyka II i Fryderyka Wilhelma II bito jedynie monety groszowe w bilonie.
Zobacz też 1 szeląg 1810 ½ grosza 1811 1 szeląg (1804–1806) monety zaboru pruskiego
Przypisy
6 1810 Kategoria:Miedziane monety