Kazimierz Drecki (ur. 4 marca 1895 w maj. Zofiówka, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski ziemianin, porucznik broni pancernych rezerwy Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.

Życiorys Syn Józefa i Stefanii z Michalewskich, urodzony 4 marca 1895 w majątku Zofówka, w ówczesnym powiecie lubartowskim guberni lubelskiej. Był starszym bratem Włodzimierza (1897–1918). Absolwent „Szkoły Lubelskiej”, gdzie w 1914 zdał egzamin dojrzałości. Studiował na Kursach Przemysłowo-Rolniczych w Warszawie i na Wydziale Rolniczym Politechniki w Moskwie, ukończył SGGW w Warszawie. Członek rzeczywisty korporacji Polskiej Korporacji Akademickiej Aquilonia. Żołnierz I Korpusu Polskiego gen. Józefa Dowbor-Muśnickiego. Od 1918 w Wojsku Polskim. Wstąpił na ochotnika do 1 pułku ułanów Krechowieckich i uczestniczył w kampanii lwowskiej i na Wołyniu. W 1919 awansował na stopień wachmistrza. Od marca do maja 1920 służył w Ministerstwie Spraw Wojskowych. Następnie powrócił do 1 pułku ułanów, z którym brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej m.in. walcząc pod Zamościem z bolszewicką Armią Konną Budionnego.

Po zakończeniu działań wojennych przeszedł do rezerwy w stopniu chorążego (1921). W 1924 odbył ćwiczenia rezerwy. 13 października 1926 prezydent RP mianował go podporucznikiem w rezerwie ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1925 i 428. lokatą w korpusie oficerów kawalerii, a minister spraw wojskowych wcielił do 24 pułku ułanów w Kraśniku. W 1930 odbył pięciotygodniowy kurs w Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Modlinie, otrzymując przydział do 8 dywizjonu samochodowego w Bydgoszczy. 29 stycznia 1932 został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z dniem 2 stycznia 1932 i 17. lokatą w korpusie oficerów rezerwy samochodowych. Posiadał wówczas przydział do kadry 8 dywizjonu samochodowego. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Lublin Powiat i nadal posiadał przydział w rezerwie do kadry 8 dywizjonu samochodowego.

Zmobilizowany pod koniec sierpnia 1939. Wziął udział w kampanii wrześniowej. Po agresji ZSRR na Polskę wzięty do niewoli sowieckiej na południowo-wschodnich terenach Rzeczypospolitej. Początkowo osadzono go w obozie jenieckim w Ostaszkowie, a następnie był przetrzymywany w obozie jenieckim w Kozielsku. 28 kwietnia 1940 został przekazany do dyspozycji naczelnika Zarządu NKWD Obwodu Smoleńskiego – lista wywózkowa nr 052/2 z 27 kwietnia 1940 poz. 59, akta osobowe nr 1985. Został zamordowany 30 kwietnia 1940 w Lesie Katyńskim przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne, jednak Kazimierz Drecki nie został zidentyfikowany. Krewni do 1956 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie.

Życie prywatne Gospodarował samodzielnie w majątku Krzesimów (pow. lubelski), przejętym po ojcu, o powierzchni 1182 hektarów. Żonaty z  Anną Marią Wichlińską herbu Zabawa (1903–1984). Miał dwoje dzieci, które walczyły w powstaniu warszawskim jako żołnierze Arrmii Krajowej: Krystynę Marię, ps. Iza (1926–2007), sanitariuszkę i Włodzimierza Marię ps. Kawka (1927–1944), starszego strzelca podchorążego dywizjonu „Jeleń”.

Jego majątek (pałac i ziemię, 544 hektarów) znacjonalizowano.

Upamiętnienie 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień kapitanaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Symboliczna Mogiła Katyńska na cmentarzu w Lublinie, ul. Lipowa 16.

Inskrypcja upamiętniająca śmierć Kazimierz Dreckiego na cmentarzu parafialnym w Mełgwi, na płycie grobowca rodziny Dreckich.

Dąb Pamięci posadzony przez: Stowarzyszenie Forum Polskie Stowarzyszenie „Na Chełmskiej”, na ul. Lwowskiej w Chełmie. Certyfikat nr 000839/002649/WE/2009.

Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych trzykrotnie Medal Niepodległości – 25 stycznia 1933 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie, 1 stycznia 1986.

Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu

Przypisy

Bibliografia

Adam Moszyński (oprac.): Lista Katyńska. Jeńcy obozów Kozielsk, Ostaszków, Starobielsk, zaginieni w Rosji sowieckiej. Warszawa: Agencja Omnipress – Spółdzielnia Pracy Dziennikarzy, Polskie Towarzystwo Historyczne, 1989. .

Linki zewnętrzne Fotografia: Kazimierz Drecki w mundurze WP Pałac w Krzesimowie Neoklasycystyczny dwór w Krzesimowie

Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (trzykrotnie) Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Porucznicy broni pancernych II Rzeczypospolitej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze 1 Pułku Ułanów Krechowieckich Kategoria:Żołnierze I Korpusu Polskiego w Rosji 1917–1918