Popieliczka (Glirulus) – rodzaj ssaków z podrodziny popielic (Glirinae) w obrębie rodziny popielicowatych (Gliridae).
Rozmieszczenie geograficzne Obecnie zasięg rodzaju ogranicza się do Wysp Japońskich. Gryzonie z tego rodzaju były w przeszłości znacznie szerzej rozpowszechnione. We wczesnym miocenie, pliocenie i plejstocenie żyły w Europie i Azji Mniejszej, a w Sinciangu w Chinach znaleziono jeszcze starsze zęby trzonowe gryzoni przypisanych do tego rodzaju, z późnego oligocenu.
Charakterystyka Długość ciała (bez ogona) 66–93 mm, długość ogona 38–59 mm; masa ciała 14–45 g.
Wymarły gatunek popieliczki Glirulus lissiensis, żyjący w miocenie na terenach dzisiejszej Francji, prawdopodobnie był zdolny do lotu ślizgowego.
Systematyka Rodzaj zdefiniował w 1906 roku angielski zoolog Oldfield Thomas w artykule zatytułowanym 3. Eksploracja zoologiczna księcia Bedfordu w Azji Wschodniej – I. Lista ssaków uzyskana przez pana M.P. Andersona w Japonii, opublikowanym w czasopiśmie „Proceedings of the Zoological Society of London”. Gatunkiem typowym jest (oznaczenie monotypowe) popieliczka japońska (G. japonicus).
Etymologia Glirulus: rodzaj Glis (popielica); łac. przyrostek zdrabniający -ulus. Amphidyromys: amphi ‘dookoła’; rodzaj Dyromus (koszatka). Gatunek typowy (oryginalne oznaczenie): †Amphidyromys pusillus .
Podział systematyczny W 1906 roku O. Thomas utworzył ten rodzaj, zauważając różnice dzielące popieliczkę japońską od popielicy szarej (Glis glis), z którą była uprzednio umieszczana w jednym rodzaju. Do rodzaju należy jeden występujący współcześnie gatunek: Glirulus japonicus – popieliczka japońska
Opisano również gatunki wymarłe: Glirulus daamsi (Turcja; miocen) Glirulus diremptus (Niemcy; miocen) Glirulus ekremi (Turcja; miocen) Glirulus lissiensis (Francja; miocen) Glirulus minor (Niemcy; miocen) Glirulus pusillus (Niemcy; pliocen).
Przypisy Nazwy zwyczajowe za:
Bibliografia
Kategoria:Popielicowate