10 groszy polskich 1831 – moneta dziesięciogroszowa Królestwa Polskiego okresu powstania listopadowego, bita stemplami przygotowanymi w wyniku decyzji Rządu Tymczasowego z 10 lutego 1831 r., według niezmienionego wagowo systemu monetarnego z 1 grudnia 1815 r., opartego na grzywnie kolońskiej. Wycofano ją z obiegu 1 czerwca 1838 r.
Awers Na tej stronie znajduje się ukoronowana dwudzielna tarcza, na której z lewej strony umieszczono polskiego orła, a z prawej pogoń litewską, u góry, w półkolu napis:
Po obu stronach tarczy rok 18 31.
Orzeł na tarczy herbowej może mieć łapy proste albo zagięte.
Rewers Na tej stronie w wieńcu umieszczono nominał 10, pod nim napis „GROSZY”, poniżej „POLS•”, a na samym dole znak intendenta mennicy w Warszawie – K.G. (Karola Gronaua).
Opis Monetę bito w mennicy w Warszawie, w bilonie (próby 194), na krążku o średnicy 19 mm, masie 2,9 grama, z rantem gładkim, w nakładzie sztuk.
Stopień rzadkości rozpoznawanych odmian dziesięciogroszówki przedstawiono w tabeli: MonetaOdmianaStopień rzadkościLiczba egzemplarzyZdjęciełapy orła prosteframeless|upright10 groszy polskich 1831łapy orła zagięte> 400 000frameless|upright10 groszy polskich 1831łapy orła zagiętebez kropki po POLS na rewersie??frameless|upright
Zobacz też 3 grosze polskie 1831 2 złote polskie 1831 5 złotych polskich 1831 dukat 1831 10 groszy polskich (1816–1831) 10 groszy (1835–1841) pieniądz powstania listopadowego tabela cennikowa Bolcewicza Rosyjskie monety bite dla Polski (1815–1841)
Przypisy
10 1831