25 kopiejek – 50 groszy (1842–1850) – dwunominałowa moneta o wartości dwudziestu pięciu kopiejek i jednocześnie pięćdziesięciu groszy, przygotowana dla Królestwa Kongresowego w konsekwencji ukazu carskiego z 15 października 1841 r., unifikującego z dniem 1 stycznia 1842 r. systemy monetarne Królestwa i Imperium Rosyjskiego. Była monetą obiegową na całym obszarze Imperium. Bito ją w mennicy w Warszawie, w srebrze, w latach 1842–1850, według rosyjskiego systemu wagowego – zołotnikowego, opartego na funcie rosyjskim.
Awers Na tej stronie umieszczono orła cesarstwa rosyjskiego – dwugłowy orzeł z trzema koronami, w prawej łapie trzyma miecz i berło, w lewej jabłko królewskie, na piersi tarcza herbowa ze Św. Jerzym na koniu powalającym smoka, wokół tarczy łańcuch z krzyżem Św. Andrzeja, na skrzydłach orła sześć tarcz z herbami – z lewej strony Kazania, Astrachania, Syberii, z prawej strony Królestwa Polskiego, Krymu i Wielkiego Księstwa Finlandii. Na dole, po obu stronach ogona orła, znajduje się znak mennicy w Warszawie – litery M W, dookoła napis:
W roku 1848 niewielkiej zmianie uległ rysunek orła, szczególnie okolice jego ogona.
Rewers Na tej stronie w wieńcach laurowym (z lewej) i dębowym (z prawej) przewiązanych wstążką u dołu, umieszczono nominał „25", pod nim „КОПѢЕКЪ”, poniżej nominał „50", pod nim „GROSZY”, poniżej rok bicia: 1842, 1843, 1844, 1845, 1846, 1847, 1848 lub 1850. Wieńce laurowy i dębowy składają się z sześciu kępek każdy. W wieńcu laurowym umieszczono po kolejnych kępkach jagody – licząc od góry po pierwszej jedna, po drugiej jedna, po trzeciej dwie, po czwartej jedna i piątej dwie jagody. W wieńcu dębowym umieszczono po kolejnych kępkach żołędzie – licząc od góry po pierwszej jeden, po drugiej dwa, po trzeciej jeden, po czwartej i piątej po dwa żołędzie. Rysunek rewersu został zmodyfikowany w 1848 r. Zmianie uległa wtedy konfiguracja jagódek i żołędzi, która dla roczników 1848 i 1850 przedstawiała się następująco: w wieńcu laurowym – po kępkach pierwszej, drugiej, trzeciej i piątej po dwie jagody, po czwartej trzy jagody, w wieńcu dębowym – po wszystkich kępkach po dwa żołędzie.
Opis Monetę bito w mennicy w Warszawie, w srebrze próby 868, na krążku o średnicy 24,5 mm, masie 5,2 grama, z rantem skośnie ząbkowanym. Według sprawozdań mennicy w latach 1842–1850 w obieg wypuszczono monet.
Stopień rzadkości poszczególnych roczników przedstawiono w tabeli: RocznikStopień rzadkościSzacowana liczba egzemplarzyZdjęcieR2frameless|upright25 kopiejek – 50 groszy 1843R23001–15 000frameless|upright25 kopiejek – 50 groszy 1844R3601–3000frameless|upright25 kopiejek – 50 groszy 1845R23001–15 000frameless|upright25 kopiejek – 50 groszy 1846Rframeless|upright25 kopiejek – 50 groszy 1847R80 001–400 000frameless|upright25 kopiejek – 50 groszy 1848R115 001–80 000frameless|upright25 kopiejek – 50 groszy 1850R115 001–80 000frameless|upright Ponieważ daty na monecie mieszczą się w latach panowania Mikołaja I, więc w numizmatyce rosyjskiej zaliczana jest do kategorii monet tego cara.
Liczba znanych odmian łącznie z wszystkich lat bicia wynosi 11
Zobacz też 20 kopiejek – 40 groszy (1842–1850) 25 kopiejek (1854–1857) MW monety rosyjsko-polskie moneta dwunominałowa monety zaboru rosyjskiego tabela cennikowa Bolcewicza
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Monety rosyjsko-polskie (1842–1850) Kategoria:Srebrne monety zaboru rosyjskiego