Czerwone Brygady Partia Partyzancka (, BR-PG) – włoska organizacja terrorystyczna.
Historia Ugrupowanie powstało w wyniku rozłamu w Czerwonych Brygadach w sierpniu 1981 roku. Partia Partyzancka skupiała głównie aktywistów z Neapolu, którzy byli niegdyś związani z formacją Zbrojne Jednostki Proletariatu. Partia Partyzancka posiadała również komórki w więzieniach. Ostatnia akcja przeprowadzona przez frakcję miała miejsce w październiku 1982 roku.
Liderem formacji był Giovanni „Emiliano“ Senzani.
Najważniejsze ataki przeprowadzone przez grupę 27 kwietnia 1982 roku terroryści zabili członka partii Chrześcijańska Demokracja i jego kierowcę. Do zabójstw doszło w Neapolu.
15 lipca 1982 roku członkowie grupy zabili w Neapolu oficera policji i jego kierowcę.
26 sierpnia 1982 roku terroryści zaatakowali pojazdy wojskowe Salerno. W starciu zginął policjant i oficer armii. Ranny został również inny funkcjonariusz policji, zmarł on po trzech dniach w wyniku odniesionych ran.
21 października 1982 roku bojówkarze zabili dwóch ochroniarzy w czasie napadu na bank w Turynie.
Liczebność W 1982 roku za udział w działalności grupy poszukiwanych było 147 osób.
Relacje z innymi grupami terrorystycznymi Rywalem frakcji były Czerwone Brygady – Walcząca Partia Komunistyczna. Organizacje nie atakowały się jednak w fizyczny sposób. Dobre relacje łączyły Partię Partyzancką z frakcją Czerwone Brygady – Kolumna Walter Alasia.
Ideologia Grupa głosiła poglądy rewolucyjno-komunistyczne.
Zobacz też Nowe Czerwone Brygady
Przypisy
Kategoria:Organizacje komunistyczne Kategoria:Włoskie organizacje terrorystyczne Kategoria:Partie i ugrupowania we Włoszech Kategoria:Skrajna lewica