Carabiniere – włoski niszczyciel z początku XX wieku, uczestnik I wojny światowej, jedna z jedenastu jednostek typu Soldato. Okręt został zwodowany 12 października 1909 roku w stoczni w Genui, a do służby w Regia Marina wszedł w styczniu 1910 roku. W 1921 roku jednostka została przeklasyfikowana na torpedowiec, a z listy floty została skreślona w maju 1925 roku.

Projekt i budowa „Carabiniere” był jednym z jedenastu bliźniaczych niszczycieli typu Soldato – ostatniej serii jednostek tej klasy wzorowanych na projektach stoczni brytyjskich. Okręty, zaprojektowane w stoczni , zbliżone były wielkością i parametrami do typu Nembo, lecz posiadały szereg udoskonaleń wynikających z doświadczeń eksploatacyjnych poprzedników. W odróżnieniu od jednostek I grupy, które miały kotły opalane węglem, na „Carabiniere” zamontowano kotły przystosowane do paliwa płynnego.

Okręt został zbudowany w stoczni w Genui. Stępkę niszczyciela położono 7 listopada 1905 roku, został zwodowany 12 października 1909 roku, a do służby w Regia Marina przyjęto go 26 stycznia 1910 roku.

Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielkim, pełnomorskim niszczycielem o długości całkowitej 65 metrów (64,4 metra na linii wodnej), szerokości 6,1 metra i zanurzeniu 2,1 metra. Wyporność normalna wynosiła 407 ton, a pełna 424 tony. Okręt napędzany był przez dwie czterocylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej projektowanej mocy 6000 KM (w praktyce maszyny osiągały większą moc, pomiędzy 6269 a 6911 KM), do których parę dostarczały trzy kotły . Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 28,5 węzła. Zasięg wynosił 1600 Mm przy prędkości 12 węzłów (lub 400 Mm przy prędkości 24 węzłów).

Niszczyciel był uzbrojony w cztery pojedyncze działa dwunastofuntowe kal. 76 mm (3 cale) QF Ansaldo M1897 L/40. Masa działa wynosiła 625 kg, masa naboju 5,9 kg, kąt podniesienia lufy od -10 do +42°, prędkość wylotowa pocisku 674 m/s, donośność maksymalna 9850 metrów, a szybkostrzelność 15 strz./min. Uzbrojenie uzupełniały trzy pojedyncze wyrzutnie torped kal. 450 mm (17,7 cala), na jego pokładzie można było umieścić 10 min morskich.

Załoga okrętu składała się z 3 oficerów oraz 47 podoficerów i marynarzy.

Służba 1 lipca 1921 roku niszczyciel został przeklasyfikowany na torpedowiec. Jednostka służyła do 7 maja 1925 roku, kiedy została skreślona z listy floty.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Niszczyciele typu Soldato Kategoria:Okręty zbudowane w stoczni Ansaldo Kategoria:Włoskie niszczyciele okresu międzywojennego