CVV-4 Pellicano – włoski szybowiec sportowy z okresu międzywojennego.
Historia W związku z przygotowaniami do igrzysk olimpijskich w 1940 roku i planowanymi w ich ramach zawodami szybowcowymi, ogłoszono konkurs na budowę standardowego szybowca o rozpiętości 15 m, który miał być szybowcem na którym mieli wystartować zawodnicy.
Do konkursu tego przystąpiło szereg wytwórni z kilku krajów. Taki też szybowiec opracowano w Centro studi ed esperienze per il volo a vela (pol. Centrum nauki i doświadczeń szybownictwa) Politechniki w Mediolanie. Szefem zespołu który go opracował był Ermenegildo Preti. Prototyp szybowca i oznaczony jako CVV-4 Pellicano (pol. Pelikan) został zbudowany w 1939 roku i wziął udział w konkursie na szybowiec olimpijski w Sezze we Włoszech. Szybowiec ten jednak nie został znalazł uznania komisji konkursowej w związku z tym nie podjęto jego produkcji. Konkurs wygrał niemiecki szybowiec DFS Olympia Meise.
Użycie w lotnictwie Prototyp szybowca CVV-4 Pellicano wziął udział tylko w konkursie na szybowiec olimpijski w lutym 1939 roku.
Opis techniczny Szybowiec CVV-4 był średniopłatem o konstrukcji drewnianej, kryty sklejką i płótnem. Kabiny zakryta, jednoosobowa. Podwozie płoza podkadłubowa i ogonowa.
Zobacz też „Pellicano” – nazwa włoskich okrętów
Bibliografia
Kategoria:Włoskie szybowce