thumb|240px|Grób Zofii Ernstowej na cmentarzu Powązkowskim Zofia Ernstowa z domu Kostanecka (ur. 22 marca 1918 w Warszawie, zm. 3 sierpnia 1994 tamże) – polska tłumaczka literatury włoskiej.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Antoniego Kostaneckiego, profesora ekonomii, rektora Uniwersytetu Warszawskiego, i Anny z domu Geyer (1892–1957). Brat Wojciech Kostanecki był twórcą polskiej trychologii. W 1936 ukończyła Gimnazjum Jadwigi Kowalczykówny w Warszawie i podjęła studia w warszawskiej Szkole Głównej Handlowej, których nie ukończyła. W latach 1937–1938 studiowała historię sztuki na uniwersytecie w Rzymie. Od czerwca 1938 do września 1944 mieszkała z mężem i synami w Warszawie. Po wybuchu powstania warszawskiego, 9 września 1944 wyszli z oblężonej Warszawy i poprzez obóz przejściowy w Pruszkowie schronili się u krewnych w Dąbrowie Zielonej k. Częstochowy.
Wiosną 1945 wyjechali do Łodzi, w 1946 powrócili do Warszawy. Od 1950 pracowała w dziale włoskim Polskiego Radia jako tłumaczka z języka polskiego na włoski. Na początku lat 50. zaczęła zajmować się zawodowo przekładami literatury włoskiej. Debiutowała w 1953 przekładem zbioru nowel Giovanniego Vergi, Don Candeloro i jego trupa. Przełożyła ponad pięćdziesiąt pozycji, w tym dzieła największych klasyków literatury włoskiej, takich jak: Italo Svevo, Elsa Morante, Alberto Moravia, Cesare Pavese, Giuseppe Tomasi di Lampedusa czy Dario Fo. Tłumaczyła także literaturę dla dzieci, przede wszystkich książki Gianniego Rodariego.
W latach 1953–1983 była członkinią Związku Literatów Polskich, od 1964 ‒ PEN Clubu. W latach 1959–1970 pełniła funkcję sekretarza generalnego Sekcji Polskiej Europejskiej Wspólnoty Pisarzy, której była członkiem założycielem.
Od 15 października 1938 była żoną geografa i muzyka Jana Ernsta, pseudonim artystyczny Eryan, z którym miała dwóch synów: Krzysztofa i Tomasza (ur. 1943).
Zmarła w Warszawie, pochowana na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 198-5-20,21).
Nagrody i wyróżnienia
„Medaglia della Direzione Generale delle Relazioni Culturali con l’Estero” za zasługi na polu szerzenia kultury włoskiej w Polsce (1961) nagroda Premio di Cultura della Presidenza del Consiglio za przekłady literatury włoskiej na język polski (1969, 1971, 1988) nagroda Stowarzyszenia Autorów ZAiKS za działalność przekładową (1985) nagroda Premio Canaletto przyznana przez Włoski Instytut Kultury w Warszawie za osiągnięcia w propagowaniu kultury włoskiej w Polsce (1991) Nagroda Literacka im. Leopolda Staffa w kategorii "In memoriam" za wybitne osiągnięcia translatorskie (pośmiertnie, 2016)
Źródło:.
Przypisy
Kategoria:Członkowie PEN Clubu Kategoria:Członkowie Związku Literatów Polskich (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy tłumacze literatury włoskiej Kategoria:Urodzeni w 1918 Kategoria:Zmarli w 1994