Dipojnos z Krety – rzeźbiarz grecki czynny przypuszczalnie na początku VI wieku p.n.e.
Według Pauzaniasza, wraz z bratem Skyllisem byli najprawdopodobniej synami i uczniami Dedala. Mieli wykonać szereg posągów techniką chryzelefantynyMała encyklopedia kultury antycznej A–Z (pod red. Zdzisława Piszczka). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1988, s. 150, ., której prekursorami byli w rzeźbie greckiej. Podobno wykonywane przez nich statuy były przeważnie ze złoconego drewna, z detalami z metalu i kości słoniowej, a niektóre z marmuru paryjskiegoMała encyklopedia kultury antycznej A–Z, dz. cyt., s. 688., zwanego „kagankowym” (gr. lychnites)Bo wydobywanym w głębokich kamieniołomach wyspy Paros przy świetle lamp oliwnych (kaganków – lychnos)..
Obydwaj uznawani są za założycieli sławnej sykiońskiej szkoły rzeźbiarskiej. W Kleonaj byli twórcami posągu Ateny, świątynia Dioskurów w Argos została przez nich ozdobiona posągami z hebanu i kości słoniowej wyobrażającymi Kastora i Polluksa oraz ich synów z matkami. W Sykionie wykonali posągi Apolla, Artemidy, Ateny i Heraklesa. Będący ich dziełem posąg Ateny Lindias, miał jeszcze w XI wieku znajdować się w jednym z konstynopolitańskich pałacówJanusz A. Ostrowski: Słownik artystów starożytności. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 1994, s. 69..
Przypisy
Kategoria:Starożytni Grecy Kategoria:Rzeźbiarze starożytnej Grecji