Isabella McDonagh, znana też jako Marie Lorraine (ur. 3 stycznia 1899, zm. 5 marca 1982) – australijska aktorka teatralna i filmowa. Wraz z siostrami, Paulette i Phyllis, założyła pierwsze australijskie przedsiębiorstwo filmowe zarządzane w całości przez kobiety.
Życiorys Była córką pielęgniarki argentyńskiego pochodzenia, Annie Jane McDonagh (z domu Amora), oraz lekarza Johna Michaela McDonagha. Miała sześcioro rodzeństwa, w tym siostry Paulette i Phyllis. Dorastała w dzielnicy Darlinghurst w Sydney. Rodzina nie należała do zamożnych, wbrew późniejszym twierdzeniom samych sióstr. Ojciec tracił środki finansowe z powodu nieudanych inwestycji, a część dochodów przeznaczał na działalność charytatywną.
Rodzice Isabelli interesowali się sztuką. Dzięki współpracy medycznej ojca z trupą J. C. Williamson's Theatre Company, siostry McDonagh co tydzień uczęszczały na popołudniowe spektakle teatralne. W niedziele w ich domu organizowano spotkania z udziałem aktorów. Matka, będąca miłośniczką kina, regularnie zabierała dzieci na seanse filmowe.
W 1925 roku pod pseudonimem Marie Lorraine zagrała w filmach Joe oraz Painted Daughters.
Wraz z siostrami założyła wytwórnię filmową z siedzibą w rodzinnej rezydencji na przedmieściach Drummoyne. Posiadłość ta służyła również jako scenografia dla wielu fragmentów ich produkcji. Według części źródeł kapitał zakładowy w wysokości 1000 funtów pochodził ze spadku po ojcu. Inne publikacje wskazują jednak, że była to część spadku w wysokości 8000 funtów, zapisanego siostrom przez Ernesta Amorę, wuja ze strony matki.
Pierwszym filmem sióstr McDonagh był Those Who Loved (premiera 22 listopada 1926 roku). Pierwotnie reżyserem miał być zatrudniony przez siostry P.J. Ramster, właściciel szkoły aktorskiej. Z powodu różnic artystycznych reżyserię przejęła Paulette. Wspólnie z Phyllis napisała ona również scenariusz i plansze tekstowe. Isabella zagrała w filmie główną rolę. Została ona napisana w sposób odróżniający się od typowych kreacji melodramatycznych tego okresu, zapewniając aktorce dłuższy czas ekranowy i możliwość zaprezentowania szerszego wachlarza emocji. Ówcześni recenzenci chwalili jej grę za subtelność i naturalność.
Produkcja Those Who Loved odbiegała od standardów ówczesnego kina australijskiego, w którym dominowała tematyka przetrwania w buszu, a głównym bohaterem był zazwyczaj biały mężczyzna. Obraz wzorowano na hollywoodzkich melodramatach. Film odniósł sukces komercyjny w Australii, przynosząc zyski wyższe niż Gorączka złota w reżyserii Charliego Chaplina. Ówczesna prasa określała dzieło jako najlepszy dotychczasowy film australijski.
Sukces finansowy umożliwił realizację kolejnego filmu, The Far Paradise (1928), którego budżet wyniósł 2000 funtów. Pomimo pozytywnych recenzji produkcja nie przyniosła znaczących zysków z powodu trudności ze znalezieniem dystrybutora na rynku zdominowanym przez kino amerykańskie. W celu utrzymania wytwórni siostry zastawiły rodzinną rezydencję. Następnym projektem był film The Cheaters. Zgłoszono go do konkursu Australian Film Competition. Spełnienie wymogów regulaminowych wiązało się z koniecznością udźwiękowienia obrazu, co wywołało problemy techniczne i negatywnie wpłynęło na ostateczny kształt oraz odbiór dzieła.
W kolejnych latach siostry realizowały krótkometrażowe filmy dokumentalne.
W 1933 roku nakręciły antywojenny film krótkometrażowy Two Minutes' of Silence, będący adaptacją sztuki Lesliego Haylena. Odejście od dotychczasowej konwencji melodramatycznej na rzecz tematyki wojennej przyczyniło się do porażki komercyjnej produkcji. Jak podsumowała to później Paulette: „gdybyśmy nakręciły kolejny romans, cały świat jadłby nam z ręki. »Two Minutes' of Silence« było zbyt prawdziwe”.
14 września 1932 roku Isabella wyszła za mąż za Charlesa Stewarta, Szkota i żołnierza Australijskich Sił Imperialnych. Małżonkowie zamieszkali w Londynie, gdzie w 1933 roku urodziło się pierwsze z ich trojga dzieci. Podczas pobytu w Wielkiej Brytanii Isabella otrzymała propozycję podpisania kontraktu z Alexandrem Kordą, jednak odrzuciła ją i w 1935 roku powróciła do Sydney, by przebywać blisko sióstr. Wystąpiła wówczas w kilku rolach teatralnych. Do Londynu powróciła w 1956 roku.
W 1978 roku siostry McDonagh otrzymały nagrodę Australijskiego Instytutu Filmowego za wkład w rozwój australijskiej kinematografii.
Przypisy
Kategoria:Australijskie aktorki filmowe Kategoria:Australijskie aktorki teatralne