Krystyna Oszkinis (ur. 11 maja 1929 w Warszawie, zm. 8 lipca 2012 w Poznaniu) – polska botaniczka.
Życiorys W 1952 uzyskała tytuł inżyniera ogrodnika na Wydziale Ogrodniczym Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Praca magisterska napisana pod kierunkiem prof. Stanisława Wóycickiego nosiła tytuł: Studia morfologiczne nad rodzajem „Pteris” ze szczególnym uwzględnieniem „Pteris cretica L.”. Wkrótce potem przeprowadziła się do Poznania, gdzie poznała przyszłego męża – prof. Władysława Oszkinisa (odbywała początkowo studia pod jego kierunkiem). Doktoryzowała się w 1970 na Wydziale Ogrodniczym Akademii Rolniczej w Poznaniu praca: Wpływ czynników meteorologicznych na wzrost i rozwój tulipanów („Tulipa” L. sp.). Przez 38 lat pracowała następnie w Katedrze Roślin Ozdobnych poznańskiej Akademii Rolniczej (od 1 sierpnia 1953 do 30 września 1991, przy czym kierownikiem katedry była od 1 listopada 1981 do 31 sierpnia 1984)Agnieszka Krzymińska, Krystyna Oszkinis (1929-2012), w: Wieści Akademickie, nr 11-12/2012, wyd. AR Poznań, s. 31–32, ISSN 1429-3064..
Zainteresowania i osiągnięcia Zapoczątkowała na uczelni badania rozmnażania roślin in vitro. Badała zwłaszcza rośliny cebulowe i szklarniowe, m.in. gerbery, anturium, storczyki, róże i cantedeskia. Jej dorobek dla praktyki ogrodniczej jest bardzo znaczący, zwłaszcza w obszarze upraw storczyków. Przyczyniła się w znacznym stopniu do rozwoju na terenie kraju rozmnażania roślin ozdobnych metodą in vitro. Była współtwórczynią pierwszego polskiego laboratorium in vitro w Owińskach.
Odznaczenia Odznaczona Złotym Krzyżem Zasługi.
Przypisy
Kategoria:Polscy botanicy Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Przyrodniczego w Poznaniu Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Urodzeni w 1929 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Jeżyckim w Poznaniu