– japoński producent motoryzacyjny z siedzibą w dzielnicy Minato w Tokio, założony w 1917 roku.
W 2011 roku koncern Mitsubishi Motors był szóstym pod względem wielkości japońskim producentem samochodów oraz szesnastym pod względem produkcji producentem na świecie. Przedsiębiorstwo jest obecne na ponad 160 rynkach, ze szczególną reprezentacją w krajach Stowarzyszenia Narodów Azji Południowo-Wschodniej ASEAN.
MMC zatrudnia obecnie 30 tys. pracowników na całym świecie i wytwarza samochody w zakładach produkcyjnych w Japonii, Tajlandii, Chinach, Indonezji, Filipinach i Rosji. W roku fiskalnym 2016 przedsiębiorstwo sprzedało w ponad 160 państwach 926 000 egzemplarzy pojazdów, osiągając sprzedaż netto na poziomie 1,9 biliona jenów.
MMC jest częścią grupy spółek powiązanych Mitsubishi keiretsu, która do lat stanowi największą grupę przemysłową w Japonii. Logo z trzema czerwonymi diamentami, pod którym działało ponad czterdzieści innych przedsiębiorstw wchodzących w skład grupy spółek powiązanych (keiretsu), pojawiło się niemal sto lat przed utworzeniem Mitsubishi Motors. Wybrał je osobiście Iwasaki Yatarō, założyciel Mitsubishi, bowiem kojarzyło mu się ono z godłem klanu Tosa, który jako pierwszy dał mu zatrudnienie, oraz dlatego, że herb jego własnej rodziny tworzyły trzy romby ułożone jeden na drugim. Nazwa ‘Mitsubishi’ (jap. 三菱) składa się z dwóch członów: „mitsu”, co oznacza „trzy” oraz „hishi” (które za sprawą rendaku, czyli udźwięcznienia pierwszej spółgłoski, ewoluuje w „bishi”), oznaczające „kotewkę” (zwaną również „orzechem wodnym”) i dalej „romb”, który znajduje się w logo Mitsubishi. Spółka MMC została utworzona w 1970 roku, w wyniku przekształcenia motoryzacyjnego oddziału Mitsubishi Heavy IndustriesHistory of Mitsubishi, Funding Universe (subscription required)..
Od października 2016 roku jedną trzecią udziałów (34%) w Mitsubishi Motors posiada Nissan, w związku z czym samochodowa marka Mitsubishi wchodzi obecnie w skład aliansu Renault–Nissan–Mitsubishi. Główni udziałowcy MMC to Nissan Motor Co., Mitsubishi Corporation, Mitsubishi Heavy Industries oraz The Bank of Tokyo-Mitsubishi UFJ. Spółka MMC jest notowana na giełdzie w Tokio.
Uprzednio, częścią Mitsubishi Motors była również spółka Mitsubishi Fuso Truck and Bus Corporation, która obecnie funkcjonuje jako odrębny podmiot gospodarczy, zajmuje się budową użytkowych samochodów ciężarowych, autobusów oraz ciężkiego sprzętu budowlanego i stanowi własność Daimler AG (przy niewielkim udziale Mitsubishi).
Historia mały|Pracownicy Mitsubishi Shipbuilding Co., Ltd przy prototypie samochodu Mitsubishi Model A. Początki działalności Mitsubishi związanej z przemysłem motoryzacyjnym sięgają roku 1917, kiedy to spółka Mitsubishi Shipbuilding Co., Ltd. wprowadziła na rynek Mitsubishi Model A, czyli pierwszy w Japonii, seryjnie produkowany samochód osobowy, Mitsubishi Motors North America website.. Montowany ręcznie, siedmiomiejscowy sedan bazujący na konstrukcji Fiat Tipo 3, okazał się zbyt drogi w porównaniu z masowo produkowanymi konkurentami z Ameryki i Europy, co skutkowało zaprzestaniem jego produkcji w 1921 roku, po tym, jak z taśm montażowych zjechały zaledwie 22 egzemplarze, Michael Frank, Forbes.com, 23 April 2001..
W 1934 dokonano fuzji Mitsubishi Shipbuilding z Mitsubishi Aircraft Co., czyli spółką utworzoną w 1920 roku i zajmującą się produkcją silników oraz innych podzespołów dla branży lotniczej. Połączone przedsiębiorstwa otrzymały nazwę Mitsubishi Heavy Industries (MHI), stając się największym prywatnym przedsiębiorstwem w Japonii, Mitsubishi Heavy Industries History.. MHI skupiało się na produkcji jednostek latających, pływających, taboru kolejowego i maszyn, jednak w 1936 roku opracowano tam model PX33, czyli prototypowy sedan, przeznaczony dla armii, który był jednocześnie pierwszą całkowicie japońską konstrukcją ze stałym napędem na cztery koła – technologią, do której przedsiębiorstwo miało powrócić po niemal 50-u latach, poszukując rozwiązań zapewniających sukcesy w sportach motorowych i masowej sprzedaży, Mitsubishi Motors website.. mały|Model Mitsubishi PX33 z roku 1937 eksponowany podczas Mondial de l’Automobile 2006 w Paryżu
Era powojenna Przedsiębiorstwo powróciło do produkcji pojazdów natychmiast po zakończeniu II wojny światowej. Wznowiono produkcję autobusu Fuso oraz uruchomiono linie produkcyjne niewielkiego, trójkołowego pojazdu dostawczego Mizushima oraz skutera Silver Pigeon. Jednak rodzinne konglomeraty przemysłowe, tzw. zaibatsu, zostały w 1950 roku zlikwidowane przez Aliantów stacjonujących w Japonii, a Mitsubishi Heavy Industries podzielono na trzy przedsiębiorstwa o zasięgu regionalnym, z których każde miało swój udział w projektach dla branży motoryzacyjnej. Były to West Japan Heavy-Industries, Central Japan Heavy-Industries oraz East Japan Heavy-Industries.
W 1951 roku, East Japan Heavy-Industries rozpoczęła import drogiego amerykańskiego sedana Henry J (produkowanego przez Kaiser Motors), decydując się na system montażu CKD (ang. completely-knocked-down). Import trwał aż do zakończenia produkcji tego modelu trzy lata później. W tym samym roku, Central Japan Heavy-Industries podpisała podobną umowę z Willys-Overland (obecnie własność grupy Kaiser) na dostawę komponentów do montażu CKD Jeepa CJ-3B. Ta współpraca okazała się trwalsza, a licencjonowane Jeepy Mitsubishi produkowane były do 1998 r., czyli 30 lat po tym, gdy marka Willys zdecydował się już na zastąpienie tego modelu.
Na początku lat 60. XX wieku, gospodarka japońska nabierała rozpędu – rosły płace, a wraz z nimi zwiększało się zapotrzebowanie na rodzinne pojazdy. Już wcześniej, w 1953 roku, Central Japan Heavy-Industries, teraz znana już jako Shin Mitsubishi Heavy-Industries, powołała do życia własny dział samochodów osobowych, który mieścił się w siedzibie głównej spółki. Dzięki temu możliwa była premiera seryjnego Mitsubishi 500 i tym samym wyjście naprzeciw oczekiwaniom klientów. W 1962 roku, na rynku pojawił się kei car Minica, a w 1963 roku Colt 1000, czyli pierwsza generacja rodzinnego Mitsubishi Colt. Rok później zadebiutował największy sedan Mitsubishi, czyli luksusowy Debonair, przeznaczony na rynek japoński i wykorzystywany między innymi przez kierownictwo wyższego szczebla firmy Mitsubishi jako pojazd służbowy.
W latach 50., West Japan Heavy-Industries (teraz już jako Mitsubishi Shipbuilding & Engineering) oraz East Japan Heavy-Industries (pod nową nazwą Mitsubishi Nihon Heavy-Industries) również rozbudowały swoje działy samochodów osobowych, a w 1964 roku wszystkie trzy spółki znów zjednoczyły siły tworząc grupę Mitsubishi Heavy Industries. W ciągu zaledwie trzech lat, roczny wolumen produkcji grupy MHI osiągnął pułap ponad 75 tys. pojazdów. Po udanym debiucie pierwszej generacji modelu Galant w 1969 roku oraz w obliczu dynamicznego wzrostu działu pojazdów użytkowych, podjęto decyzję o utworzeniu spółki, która miała się skupić wyłącznie na działalności w sektorze motoryzacyjnym. 22 kwietnia 1970 powołano do życia Mitsubishi Motors Corporation (MMC) jako spółkę zależną ze 100% udziałem MHI. Na czele MMC stanął Tomio Kubo, inżynier odnoszący dotąd znaczne sukcesy w dziale produktów lotniczych.
Powiązania z Chryslerem Lata 70. XX wieku mały|Mitsubishi Galant z roku 1973, efekt pierwszej umowy firmy na import z Chryslerem Jednym z elementów strategii rozwoju przyjętej przez Tomio Kubo było zwiększenie eksportu poprzez nawiązywanie współpracy z uznanymi i dobrze prosperującymi przedsiębiorstwami zagranicznymi. Stąd też, w 1971 roku grupa MHI sprzedała 15% swoich udziałów w nowej spółce amerykańskiemu gigantowi. Dzięki temu posunięciu, Chrysler rozpoczął w Stanach Zjednoczonych sprzedaż modelu Galant, oferując go jako Dodge Colt (czyli pierwszy produkt Mitsubishi oferowany przez Chryslera pod zmienioną nazwą) i windując roczny wolumen produkcji MMC powyżej poziomu 250 tys. pojazdów. W 1977 roku, Galant dostępny był również na rynku australijskim jako Chrysler Sigma. Do 1977 roku utworzono również sieć sprzedaży i dystrybucji marki „Colt” na terenie Europy, gdzie Mitsubishi planowało uruchomić bezpośrednią sprzedaż pojazdów. Do tego momentu roczna produkcja wzrosła już od 500 tys. sztuk w 1973 roku do 965 tys. w 1978 roku, gdy Chrysler uruchomił sprzedaż modeli Galant (jako Dodge Challenger) oraz Plymouth Sapporo. Jednakże tak dynamiczna ekspansja stała się z czasem źródłem nieporozumień, bowiem Chrysler zaczął postrzegać zagraniczną działalność swojego japońskiego partnera jako bezpośrednią konkurencję dla swoich działań w segmencie modeli subkompaktowych na rynkach zewnętrznych, a MMC miało poczucie, że Amerykanie próbują w zbyt znacznym stopniu ingerować w podejmowane przez nie decyzje korporacyjne.
Lata 80. XX wieku W 1980 roku produkcja Mitsubishi wreszcie osiągnęła roczny pułap miliona samochodów osobowych, jednak jej amerykańskiemu partnerowi nie wiodło się już tak dobrze. W tym samym roku, aby uniknąć bankructwa, Chrysler zmuszony był sprzedać MMC swoje udziały w australijskim dziale produkcyjnym. Nowy japoński właściciel przemianował spółkę na Mitsubishi Motors Australia Ltd (MMAL).
W 1982 roku, marka Mitsubishi po raz pierwszy zadebiutowała na rynku amerykańskim. W pierwszym okresie, sedan Tredia oraz dwa modele klasy coupé, czyli Cordia i Starion, sprzedawane były w sieci siedemdziesięciu salonów dilerskich w 22 stanach. Zgodnie z porozumieniem (VER) między rządami obu państw, łącznie w sieci dostępnych mogło być jednocześnie do 30 tys. pojazdów, zaliczanych na poczet 120-tysięcznego kontyngentu zarezerwowanego dla Chryslera. Jednak pod koniec lat 80. XX wieku MMC podjęło działania na rzecz zwiększenia swojej obecności na rynku amerykańskim, prowadząc pierwszą telewizyjną kampanię reklamową oraz planując rozbudowę sieci dilerskiej do 340 salonów sprzedaży.
W 1986 roku Mitsubishi doszło do porozumienia ze spółką Liuzhou Automotive, co umożliwiło japońskiemu producentowi montaż kompaktowego kei vana i ciężarówki Minicab na rynku chińskim. Oznaczało to, że Mitsubishi stała się trzecim przedsiębiorstwem z Kraju Kwitnącej Wiśni (po Daihatsu i Suzuki), który rozpoczął montaż swoich samochodów w Chinach. Jednak przed uzyskaniem oficjalnej rządowej zgody na ten projekt, Mitsubishi musiało wyrazić skruchę z powodu „wadliwych” ciężarówek importowanych do Chin w latach 1984–1985. Do 1989 roku, globalny wolumen produkcji Mitsubishi, po uwzględnieniu zagranicznych spółek powiązanych, osiągnął poziom 1,5 miliona sztuk.
Diamond-Star Motors mały|Mitsubishi Pajero 1984, największy sukces firmy w segmencie SUV Pomimo nieustannych napięć, Chrysler i Mitsubishi podjęły decyzję o otwarciu wspólnych zakładów produkcyjnych w miejscowości Normal, w stanie Illinois. Dzięki przedsięwzięciu, w którym każda ze stron miała 50-procentowy udział, możliwe było obejście ograniczeń w imporcie oraz zaoferowanie nowej linii kompaktowych i subkompaktowych modeli Chryslera. W październiku 1985 roku powstała spółka Diamond-Star Motors (DSM), której nazwa nawiązywała do trzech diamentów Mitsubishi oraz pięcioramiennej gwiazdy w logo Chryslera, a w kwietniu 1986 wbito w ziemię pierwszą symboliczną łopatę na placu budowy, gdzie miała powstać fabryka o łącznej powierzchni 177 tys. m². W 1987 roku roczna sprzedaż firmy w USA osiągnęła poziom 67 tys. pojazdów, a w chwili ukończenia budowy w marcu 1988 roku nowa fabryka gwarantowała roczną wydajność produkcyjną na poziomie 240 tys. sztuk. Jako pierwsze z taśm produkcyjnych zjechały trzy kompaktowe, 4-miejscowe coupé oparte na wspólnej platformie, czyli Mitsubishi Eclipse, Eagle Talon oraz Plymouth Laser, a w nadchodzących latach produkcję rozszerzano o kolejne modele.
Debiut giełdowy w 1988 roku