Zygmunt Kamocki herbu Jelita (ur. 3 grudnia 1893 w Posiłowie, woj. kieleckie, zm. wiosną 1940 w Katyniu) – podporucznik kawalerii rezerwy Wojska Polskiego, kawaler Krzyża Walecznych, ofiara zbrodni katyńskiej, ziemianin.
Życiorys Urodził się w rodzinie Antoniego (ur. 23.12.1862, zm. 03.03.1936) i Karoliny z Chwalibogów. Ochotnik 1 pułku ułanów krechowieckich. Uczestnik wojny 1920, walczył pod Równem, Zamościem, Żółkwią. Do stopnia podporucznika awansowany w 1926 ze starszeństwem z dniem 1 sierpnia 1925. W 1934 w stopniu podporucznika (starszeństwo z dniem 1 sierpnia 1925 i 271 lokata w korpusie oficerów rezerwy kawalerii) miał przydział jako oficer rezerwy do 20 pułku ułanów, podlegał pod PKU Radomsko.
W okresie międzywojennym administrował m.in. majątkiem Zakrzew.
W sierpniu 1939 zmobilizowany. W czasie kampanii wrześniowej 1939, po agresji ZSRR na Polskę, wzięty do niewoli radzieckiej. Według stanu na 18 listopada 1939 był jeńcem obozu w Kozielsku. Między 3 a 5 kwietnia 1940 przekazany do dyspozycji naczelnika smoleńskiego obwodu NKWD – lista wywózkowa bez numeru z 1 kwietnia 1940, poz. 74. Został zamordowany między 4 a 7 kwietnia 1940 w Katyniu przez funkcjonariuszy Obwodowego Zarządu NKWD w Smoleńsku oraz pracowników NKWD przybyłych z Moskwy na mocy decyzji Biura Politycznego KC WKP(b) z 5 marca 1940. Ofiary tej zbrodni grzebano w bezimiennych mogiłach zbiorowych, gdzie od 28 lipca 2000 mieści się oficjalnie Polski Cmentarz Wojenny w Katyniu. W miejscu tym prowadzone były ekshumacje i prace archeologiczne, jednak Zygmunt Kamocki nie został zidentyfikowany. Krewni do 1958 poszukiwali informacji przez Biuro Informacji i Badań Polskiego Czerwonego Krzyża w Warszawie. W Archiwum Robla (pakiet 02595-02) znajduje się kalendarzyk znaleziony przy szczątkach por. Michała Benescha, w którym wśród grupy oficerów pułku telegraficznego wymieniony jest Zygmunt Kamocki.
Życie prywatne Był żonaty z Krystyną z Boguszów.
Ordery i odznaczenia Krzyż Walecznych Krzyż Kampanii Wrześniowej – pośmiertnie 1 stycznia 1986.
Upamiętnienie 5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznikaDecyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 10 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
Upamiętniony tabliczką imienną na Pomniku Katyńskim na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Katyniu
Przypisy
Bibliografia
Auswaertiges Amt - Amtliches Material Zum Massenmord Von Katyn, Berlin 1943.
Kategoria:Jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (kampania wrześniowa) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kampanii Wrześniowej 1939 r. Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Katyniu Kategoria:Pochowani na Polskim Cmentarzu Wojennym w Katyniu Kategoria:Podporucznicy kawalerii II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1940