Długonóg papuaski (Lorentzimys nouhuysi) – gatunek ssaka z podrodziny myszy (Murinae) w obrębie rodziny myszowatych (Muridae), występujący endemicznie na Nowej Gwinei.
Taksonomia Rodzaj i gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1911 roku holenderski zoolog Fredericus Anna Jentink nadając im odpowiednio nazwę Lorentzimys i Lorentzimys nouhuysi. Holotyp pochodził z obozowiska Bivak II, na wysokości około 400 m n.p.m., nad rzeką Lorentz, w prowincji Papua, w Indonezji. Jedyny przedstawiciel rodzaju długonóg (Lorentzimys).
Lorentzimys jest obecnie sklasyfikowany w plemieniu Hydromyini, gdzie może należeć do kladu (Pogonomys + Lorentzimys) bliskiemu rodzajom Macruromys, Anisomys, Chiruromys i Hyomys. Konieczny jest przegląd taksonomiczny tego rodzaju i L. nouhuysii. Tate i Archbold w 1941 wyróżnili górski podgatunek L. n. alticola, który wykazuje szereg różnic w stosunku do typowych przedstawicieli gatunku, jednak jego pozycja systematyczna nie jest pewna; część autorów uznawała go za osobny gatunek. Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World uznają ten gatunek za tymczasowo monotypowy.
Etymologia Lorentzimys: Hendrikus Albertus Lorentz (1871–1944), holenderski dyplomata, podróżnik, kolekcjoner z Nowej Gwinei z lat 1903–1910; mus, μυος muos „mysz”. nouhuysi: kpt. Jan Willem van Nouhuys (1859–1963), Koninklijke Marine, podróżnik po Nowej Gwinei.
Zasięg występowania Długonóg papuaski występuje w Nowej Gwinei, w tym Górach Centralnych, górach Torricelli, Adelbert oraz na półwyspie Huon (góry Finisterre).
Morfologia Długość ciała (bez ogona) 55–90 mm, długość ogona 110–125 mm, długość ucha 19–22 mm, długość tylnej stopy 14–19 mm; masa ciała 10–23 g. Typowe osobniki gatunku mają krótkie, cynamonowobrązowe futro z włosami o długości nie przekraczającej 6 mm; te zaliczone do podgatunku alticola mają dłuższą i ciemniejszą sierść. Spód ciała jest szarobiały, policzki białawe (szare u formy alticola). Rzadkie włosy na łuskowatym ogonie są czarne u typowych długonogów, a białe u przedstawicieli alticola. Samica ma trzy pary sutków.
Tryb życia Żyje na wysokościach od 80 do 2700 m n.p.m. Zamieszkuje lasy tropikalne. To leśne zwierzę buduje gniazda w koronach paproci drzewiastych lub w mchu pośród skał. Samica prawdopodobnie rodzi od dwóch do czterech młodych.
Populacja Długonóg papuaski zajmuje duży obszar i bywa częsty w niektórych częściach zasięgu. Nie są znane większe zagrożenia dla tego gatunku, a populacja jest uznawana za stabilną. Długonóg papuaski jest przez Międzynarodową Unię Ochrony Przyrody uznawany za gatunek najmniejszej troski.
Przypisy Nazwy polskie za:
Bibliografia
Kategoria:Myszy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1911 roku