Igor Konstantynowicz Romanow (ros. Игорь Константинович Романов, ur. 29 maja 1894 w Pawłowsku, zm. 18 lipca 1918 k. Ałapajewska) – rosyjski książę krwi imperatorskiej, syn wielkiego księcia Konstantego i jego żony Elżbiety, księżniczki altenburskiej.
Służył w armii, ukończył Korpus Paziów, został sztabsrotmistrzem huzarskiego pułku lejbgwardii, w 1915 mianowano go Flügeladjutantem. Po rewolucji październikowej wraz z innymi książętami został zesłany do Wiatki, później Jekaterynburga, a stamtąd do Ałapajewska. W nocy na 18 lipca 1918 wraz z rodziną został zamordowany przez bolszewików w szybie kopalni. W październiku 1918 jego zwłoki zostały odkryte przez Białą Armię i przewiezione na Syberię, a następnie do Chin, gdzie w kwietniu 1920 zostały pochowane. 1 listopada 1981 Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji uznał go wraz z innymi ofiarami mordu carskiej rodziny za męczennika za wiarę i kanonizował.
Bibliografia http://www.svelizaveta.ru/igorromanov.htm (ros.) http://www.alexanderpalace.org/palace/murder.html (ang.)
Kategoria:Absolwenci Korpusu Paziów Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Igor Kategoria:Rosyjskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Sztabsrotmistrzowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Zmarli w 1918