Nagroda Goya dla najlepszego reżysera (hiszp. Premio Goya a la mejor dirección) – nagroda filmowa przyznawana od 1987 roku przez Hiszpańską Akademię Sztuki Filmowej za najlepszą reżyserię.

Trzykrotnymi laureatami nagrody są: Pedro Almodóvar, Fernando León de Aranoa i Juan Antonio Bayona. Dwukrotnie nagrodę zdobyli: Fernando Trueba, Alejandro Amenábar, Isabel Coixet i Rodrigo Sorogoyen. Najwięcej nominacji otrzymał Pedro Almodóvar - zdobył ich ogółem 12. Poza Coixet nagrodę przyznano jeszcze trzem kobietom-reżyserkom. Były to: Pilar Miró, Icíar Bollaín i Alauda Ruiz de Azúa.

Laureaci i nominowani 1986–1990 1986: Fernando Fernán Gómez – Podróż donikąd (El viaje a ninguna parte) Emilio Martínez-Lázaro – Lulú de noche (Lulú de noche) Pilar Miró – Werther

1987: José Luis Garci – Ukończony kurs (Asignatura aprobada) Vicente Aranda – El Lute (El Lute: camina o revienta) Bigas Luna – Udręka (Angustia)

1988: Gonzalo Suárez – Wiosłując z wiatrem (Remando al viento) Pedro Almodóvar – Kobiety na skraju załamania nerwowego (Mujeres al borde de un ataque de nervios) Ricardo Franco – Berlin Blues (Berlín Blues) Antonio Mercero – Oczekiwanie w niebie (Espérame en el cielo) Francisco Regueiro – Zimowy dziennik (Diario de invierno)

1989: Fernando Trueba – Podwójna obsesja (El sueño del mono loco) Vicente Aranda – Jeśli ci powiedzą, że zginąłem (Si te dicen que caí) Fernando Fernán Gómez – Morze i czas (El mar y el tiempo) Josefina Molina – Markiz Esquilache (Esquilache) Agustí Villaronga – Dziecko księżyca (El niño de la luna)

1990: Carlos Saura – Aj, Carmela! (¡Ay, Carmela!) Pedro Almodóvar – Zwiąż mnie (¡Átame!) Montxo Armendáriz – Listy od Alou (Las cartas de Alou)

1991–2000 1991: Vicente Aranda – Kochankowie (Amantes) Pilar Miró – Beltenebros Imanol Uribe – Oniemiały król (El rey pasmado)

1992: Fernando Trueba – Belle époque (Belle Époque) Bigas Luna – Szynka, szynka (Jamón, jamón) Pedro Olea – Mistrz szpady (El maestro de esgrima)

1993: Luis García Berlanga – Wszyscy z więzienia (Todos a la cárcel) Vicente Aranda – Intruz (Intruso) Juanma Bajo Ulloa – Martwa matka (La madre muerta)

1994: Imanol Uribe – Policzone dni (Días contados) Vicente Aranda – Namiętność po turecku (La pasión turca) José Luis Garci – Kołysanka (Canción de cuna)

1995: Álex de la Iglesia – Dzień bestii (El día de la bestia) Pedro Almodóvar – Kwiat mego sekretu (La flor de mi secreto) Manuel Gómez Pereira – Usta do ust (Boca a boca)

1996: Pilar Miró – Pies ogrodnika (El perro del hortelano) Julio Medem – Ziemia (Tierra) Imanol Uribe – Bwana

1997: Ricardo Franco – Szczęśliwa gwiazda (La buena estrella) Adolfo Aristarain – Martin (Martín (Hache)) Montxo Armendáriz – Sekrety serca (Secretos del corazón)

1998: Fernando León de Aranoa – Dzielnica (Barrio) Alejandro Amenábar – Otwórz oczy (Abre los ojos) José Luis Garci – Dziadek (El abuelo) Fernando Trueba – Dziewczyna marzeń (La niña de tus ojos)

1999: Pedro Almodóvar – Wszystko o mojej matce (Todo sobre mi madre) José Luis Cuerda – Język motyli (La lengua de las mariposas) Gracia Querejeta – Bądźcie znowu razem (Cuando vuelvas a mi lado) Benito Zambrano – Samotne (Solas)

2000: José Luis Borau – Leo Jaime Chávarri – Buziaki dla wszystkich (Besos para todos) José Luis Garci – You’re the One (Una historia de entonces) Álex de la Iglesia – Kamienica w Madrycie (La comunidad)

2001–2010 2001: Alejandro Amenábar – Inni (Los Otros) Vicente Aranda – Joanna Szalona (Juana la Loca) Agustín Díaz Yanes – Boskie jak diabli (Sin noticias de Dios) Julio Medem – Lucia i seks (Lucía y el sexo)

2002: Fernando León de Aranoa – Poniedziałki w słońcu (Los lunes al sol) Pedro Almodóvar – Porozmawiaj z nią (Hable con ella) Antonio Hernández – Miasto bez granic (En la ciudad sin límites) Emilio Martínez-Lázaro – Po drugiej stronie łóżka (El otro lado de la cama)

2003: Icíar Bollaín – Moimi oczami (Te doy mis ojos) Isabel Coixet – Moje życie beze mnie (Mi vida sin mí) Cesc Gay – W mieście (En la ciudad) David Trueba – Żołnierze spod Salaminy (Soldados de Salamina)

2004: Alejandro Amenábar – W stronę morza (Mar adentro) Pedro Almodóvar – Złe wychowanie (La mala educación) Adolfo Aristarain – Rzym (Roma) Carlos Saura – Siódmy dzień (El séptimo día)

2005: Isabel Coixet – Życie ukryte w słowach (La vida secreta de las palabras) Montxo Armendáriz – Obaba Alberto Rodríguez – 7 dziewic (7 vírgenes) Benito Zambrano – Habana Blues

2006: Pedro Almodóvar – Volver Agustín Díaz Yanes – Kapitan Alatriste (Alatriste) Manuel Huerga – Salvador Guillermo del Toro – Labirynt fauna (El laberinto del fauno)

2007: Jaime Rosales – Samotność (La soledad) Icíar Bollaín – Detektywi w spódnicach (Mataharis) Emilio Martínez-Lázaro – 13 róż (Las 13 rosas) Gracia Querejeta – Siedem stołów bilardowych (Siete mesas de billar francés)

2008: Javier Fesser – Camino José Luis Cuerda – Ślepe słoneczniki (Los girasoles ciegos) Agustín Díaz Yanes – Aurora i archanioł (Sólo quiero caminar) Álex de la Iglesia – The Oxford Murders

2009: Daniel Monzón – Cela 211 (Celda 211) Alejandro Amenábar – Agora (Ágora) Juan José Campanella – Sekret jej oczu (El secreto de sus ojos) Fernando Trueba – Taniec Wiktorii (El baile de la victoria)

2010: Agustí Villaronga – Czarny chleb (Pa negre (Pan negro)) Icíar Bollaín – Nawet deszcz (También la lluvia) Rodrigo Cortés – Pogrzebany (Buried) Álex de la Iglesia – Hiszpański cyrk (Balada triste de trompeta)

2011–2020 2011: Enrique Urbizu – Nie zazna spokoju, kto przeklęty (No habrá paz para los malvados) Pedro Almodóvar – Skóra, w której żyję (La Piel que habito) Mateo Gil – Blackthorn Benito Zambrano – Uśpiony głos (La voz dormida)

2012: Juan Antonio Bayona – Niemożliwe (Lo imposible) Pablo Berger – Śnieżka (Blancanieves) Alberto Rodríguez – Operacja Expo (Grupo 7) Fernando Trueba – Artysta i modelka (El artista y la modelo)

2013: David Trueba – Łatwiej jest nie patrzeć (Vivir es fácil con los ojos cerrados) Manuel Martín Cuenca – Kanibal (Caníbal) Gracia Querejeta – 15 lat i 1 dzień (15 años y un día) Daniel Sánchez Arévalo – Wielka hiszpańska rodzina (La gran familia española)

2014: Alberto Rodríguez – Stare grzechy mają długie cienie (La isla mínima) Daniel Monzón – 9 mil (El Niño) Damián Szifron – Dzikie historie (Relatos salvajes) Carlos Vermut – Magical Girl

2015: Cesc Gay – Truman Fernando León de Aranoa – Cudowny dzień (Nadie quiere la noche) Isabel Coixet – Nikt nie chce nocy (Nadie quiere la noche) Paula Ortiz – Krwawe gody (La novia)

2016: Juan Antonio Bayona – Siedem minut po północy (A Monster Calls) Pedro Almodóvar – Julieta Alberto Rodríguez – Człowiek o tysiącu twarzy (El hombre de las mil caras) Rodrigo Sorogoyen – Niech Bóg nam wybaczy (Que Dios nos perdone)

2017: Isabel Coixet – Księgarnia z marzeniami (La librería) Aitor Arregi i Jon Garaño – Olbrzym (Handia) Manuel Martín Cuenca – Autor (El autor) Paco Plaza – Verónica

2018: Rodrigo Sorogoyen – Królestwo (El reino) Isaki Lacuesta – Między morzem a oceanem (Entre dos aguas) Asghar Farhadi – Wszyscy wiedzą (Todos lo saben) Javier Fesser – Mistrzowie (Campeones)

2019: Pedro Almodóvar – Ból i blask (Dolor y gloria) Alejandro Amenábar – Póki trwa wojna (Mientras dure la guerra) Aitor Arregi, Jon Garaño i Jose Mari Goenaga – Wieczny okop (La trinchera infinita) Oliver Laxe – Siła ognia (O que arde)

2020: Salvador Calvo – Adú Juanma Bajo Ulloa – Baby Icíar Bollaín – Wesele Rosy (La boda de Rosa) Isabel Coixet – W Benidormie pada śnieg (Nieva en Benidorm)

2021–2030 2021: Fernando León de Aranoa – Szef roku (El buen patrón) Pedro Almodóvar – Matki równoległe (Madres paralelas) Icíar Bollaín – Maixabel Manuel Martín Cuenca – Córka (La hija)

2022: Rodrigo Sorogoyen – Bestie (As bestas) Pilar Palomero – Macierzyństwo (La maternal) Alberto Rodríguez – Barcelona 77 (Modelo 77) Carla Simón – Alcarràs Carlos Vermut – Mantykora (Mantícora)

2023: Juan Antonio Bayona – Śnieżne bractwo (La sociedad de la nieve) Isabel Coixet – Un amor Víctor Erice – Zamknij oczy (Cerrar los ojos) Elena Martín – Creatura David Trueba – Żarty i papierosy (Saben aquell)

2024: Isaki Lacuesta i Pol Rodríguez – Drugie miejsce (Segundo premio) Pedro Almodóvar – W pokoju obok (La habitación de al lado) Aitor Arregi i Jon Garaño – Marco (Marco, la verdad inventada) Arantxa Echevarría – Agentka (La infiltrada) Paula Ortiz – Czerwona dziewica (La virgen roja)

2025: Alauda Ruiz de Azúa – Niedziele (Los domingos) Aitor Arregi i Jose Mari Goenaga – Maspalomas Oliver Laxe – Sirāt Albert Serra – Popołudnia samotności (Tardes de soledad) Carla Simón – Romería

Wielokrotnie nominowani Poniżej znajdują się wszyscy reżyserzy nominowani przynajmniej dwa razy w tej kategorii - w kolejności malejącej (stan na kwiecień 2026).

Reżyser Nagrody NominacjePedro Almodóvar312Fernando León de Aranoa34Juan Antonio Bayona33Isabel Coixet26Fernando Trueba25Alejandro Amenábar25Rodrigo Sorogoyen23Vicente Aranda16Icíar Bollaín15Alberto Rodríguez15José Luis Garci14Álex de la Iglesia14Pilar Miró13Imanol Uribe13David Trueba13Fernando Fernán Gómez12Javier Fesser12Ricardo Franco12Cesc Gay12Isaki Lacuesta12Daniel Monzón12Carlos Saura12Agustí Villaronga12Aitor Arregi04Jon Garaño04Montxo Armendáriz03Manuel Martín Cuenca03Agustín Díaz Yanes03Emilio Martínez-Lázaro03Gracia Querejeta03Benito Zambrano03Adolfo Aristarain02Juanma Bajo Ulloa02José Luis Cuerda02Oliver Laxe02Bigas Luna02Julio Medem02Paula Ortiz02Carla Simón02Carlos Vermut02

Przypisy

Linki zewnętrzne Oficjalna strona Premios Goya IMdB Nagroda Goya

reżyser Goya