thumb|250px|Czerwonofigurowy kyliks z ok. 500 p.n.e. (British Museum, Londyn) Kyliks (gr. κύλιξ kýliks, łac. calix) – typowa dla ceramiki starogreckiej szeroka, płaska czara służąca do picia wina. Grecka nazwa dosłownie oznacza kielich.
Historia Kyliks miał postać płytkiej czary umieszczonej na wysokiej nóżce z szeroką podstawą (stopką), z dwoma bocznymi poziomymi uchwytami. Występował w licznych odmianach, był formą szczególnie popularną w ceramice attyckiej drugiej połowy VI w. i V wieku p.n.e. Ze względu na kształt naczynie dekorowane było zarówno zewnętrznie, jak i od wewnątrz, gdzie zwykle umieszczano przedstawienie ujęte w medalionMaria L. Bernhard: Greckie malarstwo wazowe. Wrocław: Wydawnictwo Ossolineum, 1966, s. 18, 48, 50.. Wewnętrzną scenę, widoczną dopiero po wypiciu wina, wypełniały swobodne przedstawienia, niekiedy o charakterze erotycznym. Swoisty kształt naczynia umożliwiał picie w pozycji półsiedzącej lub wpół leżącej w trakcie np. sympozjonuDavid Sacks: Encyklopedia świata starożytnych Greków. Warszawa: Wiedza Powszechna, 2001, s. 91.. Czara ta była również naczyniem używanym do zręcznościowej gry towarzyskiej, zwanej kottabos, chętnie uprawianej przez Greków podczas biesiadnych spotkań i sympozjonówGuy Rachet: Słownik cywilizacji greckiej. Katowice: Wydawnictwo „Książnica”, 2006, s. 154-155..
W czasach nowożytnych, od końca XVII wieku kyliksy były naczyniami wyłącznie dekoracyjnymi, popularnymi zwłaszcza w okresie europejskiego klasycyzmu.
Przypisy
Kategoria:Ceramika starożytnej Grecji Kategoria:Naczynia stołowe