thumb|240px Pseudocercospora opuli U. Braun & Crous – gatunek grzybów z klasy wrzodniaków (Dothideomycetes). Grzyb mikroskopijny, pasożytujący na liściach kaliny koralowej (Viburnum opulus).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Pseudocercospora, Mycosphaerellaceae, Mycosphaerellales, Dothideomycetidae, Dothideomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Po raz pierwszy zdiagnozował go w 1907 r. Franz von Höhnel. W 2003 r. Uwe Braun i Pedro William Crous na podstawie wyników analiz sekwencji molekularnych i ponownej oceny morfologicznej przenieśli go do rodzaju Pseudocercospora. Synonimy: Cercospora opuli Höhn. 1907 Cercospora opuli f. brunneola M.T. Lucas & Sousa da Câmara 1953 Cercospora opuli Höhn. 1907 f. opuli Cercospora penicillata var. opuli Fuckel 1870 Pseudophaeoramularia opuli (Höhn.) U. Braun 1997
Charakterystyka Grzyby cerkosporoidalne. Na obydwu stronach porażonych liści powstają okrągłe lub kanciaste plamy o średnicy 1–8 mm. Często sąsiednie plamki zlewają się z sobą. Miejscami są nieco strefowane, początkowo matowozielone, potem ochrowe do brązowych, w środkowej części z czasem stają się szarawe do szaro-białych z wąskim, ciemnym obrzeżem. Grzybnia patogenu rozwija się wewnątrz tkanek liścia. Jej strzępki mają średnicę 2–7 μm i nieco pogrubione ściany. Konidiofory w małych i dość luźnych pęczkach, wyrastają na zewnątrz liścia przez jego aparaty szparkowe lub pęknięcia skórki. Są wyprostowane, proste, prawie cylindryczne, nierozgałęzione lub sporadycznie z pojedynczym odgałęzieniem. Mają długość 15–70 (–80) μm i średnicę (2,5–) 3–7 (–8) μm, są bezprzegrodowe, lub z nielicznymi (1–3) przegrodami. Początkowo są cienkościenne, bezbarwne i przezroczyste (hialinowe), potem ich ściany ulegają pogrubieniu, a konidiofory stają się coraz ciemniejsze, nabierając barwy od oliwkowej do oliwkowobrązowej. Komórki konidiotwórcze zintegrowane z konidioforem, prawie nieodróżniające się od konidioforu, o długości 10–40 μm i średnicy 1,5–2,5 μm. Mają ścięty wierzchołek i są nieco ciemniejsze. Konidia powstają pojedynczo, lub w krótkich, prostych lub rozgałęzionych łańcuszkach akropetalnych. Są owalne lub cylindryczne, początkowo hialinowe lub prawie hialinowe, potem jasnobrązowe, cienkościenne, gładkie. Wierzchołek konidiów zaokrąglony, ścięty lub krótko stożkowaty. Mają rozmiar (20–) 30–90 (–145) × (2,5–) 3–6 (–7) μm i 1–10 przegród, na których czasami są nieco zwężone.
Występowanie Występuje na kalinie koralowej w Azji (Chiny, Kazachstan, Rosja, Turcja, Armenia, Azerbejdżan, Gruzja), w Europie (Austria, Białoruś, Bułgaria, Czechy, Dania, Niemcy, Estonia, Finlandia, Wielka Brytania, Włochy, Łotwa, Polska, Portugalia, Rumunia, Rosja, Słowacja, Szwecja, Ukraina), w Ameryce Środkowej (Kostaryka) i Ameryce Północnej (Kanada i USA; Idaho, Iowa, Kansas, Missisipi, Oklahoma, Wisconsin).
Przypisy
Kategoria:Mycosphaerellaceae Kategoria:Mykobiota Polski