Józef Budziak (ur. 30 lipca 1935 w Łazach Dębowieckich, zm. 30 marca 1989 w Lesku) – polski nauczyciel historyk, regionalista.

thumb|240px|Nagrobek Józefa Budziaka Życiorys Urodził się 30 lipca 1935 w Łazach Dębowieckich jako syn kowala, żołnierza Legionów Polskich. Kształcił się w szkole podstawowej w Dębowcu, w Liceum Pedagogicznym w Gorlicach, a następnie studiował na Wydziale Filologiczno-Historycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie, gdzie uzyskał tytuł magistra. Tuż po studiach osiadł w Lesku i od 1 września 1959 do 31 lipca 1984 pracował jako nauczyciel historii w tamtejszym Liceum Ogólnokształcącym w Lesku. Od 1969 do 1983 był dyrektorem tej szkoły. W 1973 był jednym z czterech reprezentantów województwa rzeszowskiego na krajowej konferencji dyrektorów liceów. Był członkiem prezydium oddziału Związku Nauczycielstwa Polskiego, został delegatem na XI Okręgowy i X Krajowy Zjazd Delegatów ZNP. Był także wiceprezesem zarządu powiatowego Towarzystwa Wiedzy Powszechnej.

Równolegle z pracą pedagogiczną zajął się badaniem historii Leska i okolic oraz gromadzeniem i kolekcjonowaniem pamiątek z przeszłości. W 1967 w drodze przypadku odkrył śladowe pozostałości kultury prowincjonalno-rzymskiej na stadionie piłkarskim Sanovii Lesko, gdzie następnie podjęto prace archeologiczne. Na początku lat 70. w budynku przy Rynku w Lesku odnalazł archiwum urzędu starostwa powiatu liskiego z lat 1855-1914. Działał także na rzecz ochrony zabytków. Napisał dziesiątki artykułów na temat Leska i okolic które ukazały się w czasopismach „Nowiny”, „Podkarpacie”, „Gromada – Rolnik Polski” Był radnym Miejskiej Rady Narodowej w Lesku przez okres dwóch kadencji, pełniąc funkcję przewodniczącego Komisji Oświaty i Kultury oraz zasiadając w Prezydium MRN.

Zmarł nagle 30 marca 1989. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Lesku. Był żonaty z Romaną z domu Bromowicz, (zm. 2025, nauczycielka, działaczka Stowarzyszenia Opieki nad Starym Cmentarzem w Lesku).

W 2011 Leskiej Akademii Seniora nadano imię Józefa Budziaka.

Publikacje 100 lat Ochotniczej Straży Pożarnej w Lesku 1878–1978 Zarys dziejów straży pożarnych w Zagórzu 1886–1986 Zabytki sakralne Leska. Zarys dziejów obiektów sakralnych na terenie miasta Leska (1991) Dzieje Leska 1772–1918 (1995, Wydawnicwo Św. Stanisława BM) Dzieje Leska 1918–1939 (2001, Wydawnictwo BoSz)

Ponadto był autorem przygotowanych maszynopisów i szkiców dotyczących historii Leska, których nie ukończył przed niespodziewaną śmiercią.

Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego Medal Komisji Edukacji Narodowej Złota Odznaka ZNP Odznaka „Zasłużony dla województwa rzeszowskiego” Honorowa Odznaka „Za zasługi dla województwa krośnieńskiego” Odznaka „Zasłużony Bieszczadom” Nagroda ministra II stopnia (czterokrotnie) Jedna z dwóch głównych nagród w konkursie pt. „Gdy wybuchła Polska” (za unikalny opis wydarzeń w latach 1914–1918 na obszarze Bieszczadów) laureat konkursów historycznych

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie Kategoria:Członkowie Związku Nauczycielstwa Polskiego Kategoria:Historycy związani z Sanokiem Kategoria:Ludzie związani z Gorlicami Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Bieszczadom” Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką ZNP Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu komunalnym w Lesku Kategoria:Polscy nauczyciele historii Kategoria:Polscy regionaliści Kategoria:Radni Miejskich Rad Narodowych Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 1989