Halina Maria Wiśniewska (ur. 22 września 1920 w Milanówku, zm. 8 lutego 2011) – polska architektka-urbanistka, instruktorka Związku Harcerstwa Polskiego, harcmistrzyni, wieloletnia instruktorka Wydziału Historii Seniorów Głównej Kwatery ZHP, współtwórczyni Muzeum Harcerstwa w Warszawie.

Harcerstwo W 1931 roku wstąpiła do 10 WŻDH im. ks. J. Sułkowskiego. Przyrzeczenie Harcerskie złożyła w grudniu 1932.

W czasie wojny w latach 1939–1944 była drużynową 10 WDH-ek, komendantką Hufca Harcerek Mokotów oraz pełniła funkcję w sanitariacie Wojskowej Służby Kobiet AK. W 1944 roku otrzymała stopień harcmistrzyni.

W latach 1945–1949 była komendantką Hufca Harcerek Śródmieście i członkinią komendy Warszawskiej Chorągwi Harcerek ZHP. W 1949 roku przerwała działalność instruktorską.

Podjęła ją ponownie dopiero w 1971 roku. W latach 1972–1976 była komendantką kręgu instruktorskiego „Gromada Włóczęgów” 1 Warszawskiej Drużyny Harcerskiej „Czarna Jedynka” przy VI LO im. Tadeusza Reytana. W 1977 roku została usunięta z PZPR, do której należała od 1964 roku. Później działała w komendzie i Radzie Hufca Mokotów, Radzie Chorągwi Stołecznej.

Wspólnie z trójką przyjaciół (Anną Zawadzką, Stefanem Mirowskim i Janem Rossmanem) współtworzyła tzw. Bandę Czworga, która dążyła do przeprowadzenia zmian w ZHP, ukoronowanych przywróceniem tradycyjnego Prawa i Przyrzeczenia Harcerskiego i nowym Statutem, przyjętym na XXVIII Walnym Zjeździe w grudniu 1990 roku.

W latach 1997–1999 pełniła funkcję komendantki Hufca ZHP Warszawa-Mokotów. Od 1990 działała w Komisji Historycznej Chorągwi Stołecznej ZHP, a w latach 1991–2011 była zastępczynią jej przewodniczącego. W latach 2000–2001 współtworzyła Muzeum Harcerstwa w Warszawie.

Wykształcenie i praca zawodowa W 1938 roku zdała maturę w gimnazjum im. Anieli Wereckiej w Warszawie. Studiowała architekturę w Brukseli, a potem na tajnej Politechnice.

Jako architekt-urbanista pracowała zawodowo od roku 1945 do 1980, m.in. w Biurze Odbudowy Stolicy i w Komitecie, a następnie Instytucie Urbanistyki i Architektury. Była autorem wielu projektów i opracowań, specjalistką w dziedzinie programowania urbanistycznego, brała udział w wielu konkursach i konferencjach. Była członkiem honorowym Towarzystwa Urbanistów Polskich.

Książki

Odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (16 maja 2001)Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 maja 2001 r. o nadaniu orderów i odznaczeń (, pkt 4.) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Złoty Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” Krzyż „Za Zasługi dla ZHP” z "Rozetą-Mieczami" Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal 30-lecia Polski Ludowej Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Urbanistów Polskich Złota Honorowa Odznaka Odbudowy Warszawy Złota Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” Medal 400-lecia Stołeczności Warszawy Medal „Za zasługi dla Mokotowa”

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Członkowie Biura Odbudowy Stolicy Kategoria:Członkowie Towarzystwa Urbanistów Polskich Kategoria:Harcerze 1. Warszawskiej Drużyny Harcerskiej im. Romualda Traugutta „Czarna Jedynka” Kategoria:Harcmistrzowie Kategoria:Komendanci hufców ZHP Kategoria:Ludzie urodzeni w Milanówku Kategoria:Ludzie związani ze szkołą imienia Tadeusza Reytana w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Za Zasługi dla ZHP Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem 30-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za Zasługi dla Warszawy” Kategoria:Osoby pozbawione członkostwa w Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Polscy architekci Kategoria:Polscy urbaniści Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 2011