Stanisław Rozwadowski (pułkownik) (ur. w Płoskirowie na Podolu, zm. 18 lutego 2005 w Kołobrzegu) – polski oficer artylerii przeciwlotniczej, pułkownik ludowego Wojska Polskiego, komendant Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Obrony Przeciwlotniczej (1968–1971).
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum wstąpił do Szkoły Podchorążych Piechoty w m. Różan nad Narwią. We wrześniu 1933 r. przeniesiony do Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu, którą ukończył w 1936 r. w stopniu podporucznika. Służył w 6 pułku artylerii ciężkiej we Lwowie na stanowisku młodszego oficera baterii. Wraz z pułkiem walczył do 21 września 1939 pod Lubaczowem, Janowcem, Brzuchowicami i Hołoskiem koło Lwowa. Brał udział w obronie VI Okręgowej Składnicy Amunicji i Uzbrojenia w Hołosku, gdzie został ranny. W czasie okupacji mieszkał i pracował we Lwowie. 24 marca 1944 r. wstępuje do służby w Armii Czerwonej.
W czerwcu 1944 r. wstąpił do Wojska Polskiego. W październiku 1944 r. ukończył kurs dowódców baterii w Wyższej Szkole Oficerskiej Wojsk Obrony Przeciwlotniczej w Orenburgu, po ukończeniu której pełnił funkcję dowódcy plutonu 17 baterii artylerii przeciwlotniczej Szkoły Podchorążych Artylerii w Chełmie. W latach 1945–1946 dowodził plutonem i baterią podchorążych Oficerskiej Szkoły Artylerii w Olsztynie i Toruniu, następnie wykładał teorię i zasady strzelania.
We wrześniu 1948 r. przyjechał do Koszalina, gdzie kierował Cyklem Artylerii, a w latach 1951–54 pełnił funkcję dyrektora nauk w nowo utworzonej Oficerskiej Szkole Artylerii Przeciwlotniczej. W okresie od 1954 do 1957 służył w Śląskim i Pomorskim Okręgu Wojskowym na różnych stanowiskach sztabowych i dowódczych. Był zastępcą dowódcy Śląskiego Okręgu Wojskowego ds. artylerii przeciwlotniczej, a od połowy 1957 był szefem wydziału OPL w Dowództwie Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Po ukończeniu Wyższego Akademickiego Kursu Artylerii Przeciwlotniczej w Leningradzie w 1959 został wyznaczony na dowódcę 16 Dywizji Artylerii Przeciwlotniczej w Koszalinie. Po jej przekazaniu, w 1962 roku, jako szef kierował wojskami OPL Pomorskiego Okręgu Wojskowego w Bydgoszczy.
W latach 1967–1968 był słuchaczem Wyższego Akademickiego Kursu Obrony Przeciwlotniczej w Kijowie. Z dniem 3 sierpnia 1968 r. został wyznaczony na stanowisko komendanta-rektora koszalińskiej Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Obrony Przeciwlotniczej. Kierował uczelnią do 10 lutego 1971 roku. W 1971 roku przeszedł na emeryturę.
Mieszkał w Koszalinie, w ostatnich latach życia przeprowadził się do rodziny w Kołobrzegu. Zmarł 18 lutego 2005 w Kołobrzegu i tam został pochowany.
Bibliografia strona www Stowarzyszenia Przyjaciół Koszalina, Galeria Kadr Dowódczych Służb Mundurowych Józef Głośny, Jan Zasadziński, Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Obrony Przeciwlotniczej im. por. Mieczysława Kalinowskiego, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1983
Kategoria:Ludzie związani z Kołobrzegiem Kategoria:Polacy i obywatele polscy wcieleni do Armii Czerwonej 1939–1945 Kategoria:Polacy w II wojnie światowej Kategoria:Pułkownicy ludowego Wojska Polskiego Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Radzieccy żołnierze II wojny światowej Kategoria:Żołnierze ludowego Wojska Polskiego – uczestnicy walk na froncie wschodnim Kategoria:Ludzie urodzeni w Chmielnickim