String

Łańcuchy znaków w stylu języka C są częstą przyczyną błędów programu, a na dodatek ich używanie jest dosyć kłopotliwe. Nic więc dziwnego, że biblioteka standardowa posiada zaimplementowaną uogólnioną klasę napisów zwaną string. Taka klasa daje jednolity, niezależny od systemu i bezpieczny interfejs do manipulowania napisami.

Aby móc korzystać z klasy string należy dołączyć plik nagłówkowy: #include

Tworzenie nowych obiektów tego typu wygląda następująco: string napis1; napis1 = "text";

//inicjalizowanie łańcucha znaków w miejscu jego tworzenia //jawne wywołanie konstruktora string napis2( "text" ); //operator przypisania string napis3 = "text"; // string nie jest zakończony znakiem null, jak w przypadku C-stringa

cout << napis1 << endl << napis2 << endl << napis3 << endl;

string napis4(10,'X');

cout << napis4;

Uwaga: Aby kompilator widział typ string, należy powiadomić go w jakiej przestrzeni nazw ten typ się znajduje:

using std::string;

lub ogólnie:

using namespace std;

Klasa string ma zdefiniowanych wiele operatorów, co ułatwia niektóre działania na napisach. Dla przykładu, dawniej aby skopiować napis z jednej zmiennej do drugiej, trzeba było używać dodatkowej funkcji strcpy(). W przypadku klasy string wystarczy operator przypisania '=' : string a, b; a = '1'; b = '2'; a = b; cout oraz indeksowego []: string a,b,c; a = "gosia"; b = "iza"; c = "gosia";

// porównywanie napisów if (a == c) cout << "a i c sa takie same\n";

if (a != b) cout << "a i b sa rozne\n" ;

// porządek leksykograficzny cout << "napis a ("<<a<<") poprzedza napis b("<<b<<"): "; if (a < b) cout << "prawda\n"; else cout << "nieprawda\n";

// łączenie łańcuchów a = "mal"+ a;

cout << "napis a ("<<a<<") poprzedza napis b("<<b<<"): "; if (a < b) cout << "prawda\n"; else cout << "nieprawda\n";

// modyfikacja b = '_';

cout << "zmieniony wyraz b: "<<b<<'\n';

Po czym w konsoli zobaczymy: a i c sa takie same a i b sa rozne napis a (gosia) poprzedza napis b(iza): prawda napis a (malgosia) poprzedza napis b(iza): nieprawda zmieniony wyraz b: _za

Jak widać, manipulacje obiektami string są intuicyjne. Oprócz wygodnych w stosowaniu operatorów, klasa string posiada jeszcze więcej metod.

{| class="wikitable" "cellspacing="3" cellpadding="6px" !Metoda !Opis |- |empty() |Zwraca wartość true jeżeli napis jest pusty. |- |size(),length() |Zwraca ilość znaków w napisie. |- |at() |Zwraca znak o podanym położeniu, tak jak operator [], z tym że ta metoda jest bezpieczniejsza - wyrzuca wyjątek w przypadku wyjścia poza zakres stringa. |- |clear() |Usuwa wszystkie znaki z napisu. |- |erase(...) |Usuwa wybrane znaki. |- |find(...) |Znajduje podciąg w ciągu, są też bardziej rozbudowane funkcje tego typu. |- |swap(...) |Zamienia miejscami dwa stringi, a staje się b, a b staje się a. |- |substr(...) |Zwraca podciąg na podstawie indeksu początkowego i długości podciągu. |- |append(...) |Dodaje zadany napis na końcu istniejącego ciągu. |- |c_str() |Zwraca napis w stylu języka C (stały wskaźnik typu const char*).

Omówione dotychczas operatory i metody to tylko część dostępnych; wymienione zostały tylko te najczęściej używane. Teraz przedstawię różnice jakie występują między C a C++ w obsłudze napisów. Po lewej zmienne a i b są typu (const char *), a po prawej - (std::string).

CC++strcpy(a,b) a = b!strcmp(a,b) a == bstrcat(a,b) a += bstrlen(a) a.size(), a.length()strstr(a,b) a.find(b)