Wyprowadzenie różniczki entropii W wielu zagadnieniach korzystaliśmy z definicji różniczki ciepła danej wzorem oraz w definicjach potencjałów termodynamicznych w rozdziale "Potencjały termodynamiczne", a także korzystaliśmy z zupełności tejże różniczki w , ale nigdy nie zastanawialiśmy, że czy nasze postępowania i założenia co do zupełności tejże różniczki są prawdziwe. Korzystamy z różniczki zupełnej entropii według wzoru dany wzorem:

Czynnik całkujący różniczki niezupełnej ciepła jest odwrotnością temperatury bezwzględnej T, aby różniczka napisana w punkcie była różniczką zupełną:

Udowodnimy, że jeśli czynnik całkujący jest w postaci wzoru , to różniczka entropii jest zupełna i odwrotnie. Przedstawmy równanie , gdzie czynnik całkujący jest napisany wedle , w postaci ogólnej:

Twierdzenie do udowodnienia, która jest twierdzeniem prostym jest:

Zaprzeczeniem powyższego twierdzenia jest:

Udowodnimy, że zaprzeczenie naszego twierdzenia jest twierdzeniem fałszywym, czyli wtedy będzie można powiedzieć, że twierdzenie proste jest twierdzeniem prawdziwym.

Z pierwszej zasady termodynamiki według wzoru , ale z tego wzoru wyprowadźmy wzór na różniczkę ciepła, która jest sumą różniczki energii wewnętrznej i iloczynu ciśnienia posiadanego przez ciało i infinitezymalnej zmiany jego objętości:

Korzystamy, że , jest różniczką zupełną i rozłożymy go względem objętości i temperatury posiadanej przez nasz badany układ, to wtedy różniczka ciepła wymieniana przez nasz układ jest wyrażona przez sumę infinitezymalnych wielkości, w których grupujemy wyrazy względem tych samych różniczek zupełnych, wtedy dochodzimy więc do wniosku:

Różniczka entropii, na podstawie wzoru i po podstawieniu do niego wzoru na infinitezymalne wymieniane ciepło między układem a otoczeniem, jest napisana wedle:

Jeśli jest różniczką zupełną, to wtedy taką samą równoważną różniczkę, analogicznie do wzoru , możemy rozpisać:

Aby była różniczką zupełną według wzoru , to wtedy pochodna cząstkowa pierwszego składnika sumy względem temperatury pod stałą objętością jest równa pochodnej cząstkowej drugiego składnika względem objętości pod stałą temperaturą, co piszemy:

Korzystając z warunku (warunek na istnienie różniczki zupełnej entropii) dla wzoru na różniczkę entropii, wtedy otrzymujemy warunek na zupełność różniczki entropii:

Przekształcamy wzór korzystając z definicji sumy lub iloczynu pochodnych:

Z własności znanej z analizy matematycznej pamiętamy , gdy druga pochodna energii wewnętrznej jest ciągła, a także pierwsza pochodna tejże wielkości też jest ciągła, co jest własnością w termodynamice fenomenologicznej dla wielkości U, zatem zachodzi na pewno tożsamość , czyli różniczkowanie cząstkowe jest działaniem przemiennym, tzn. nie zależy od kolejności różniczkowania dla przypadku funkcji U, wtedy dochodzimy do wniosku, że tożsamość piszemy wedle sposobu poniżej przy tej omawianej wcześniej w tym tekście tożsamości:

Korzystamy, z definicji czynnika całkującego , który nie zależy od objętości, zatem pochodna cząstkowa czynnika całkującego względem objętości pod stałą temperaturą bezwzględną T jest wielkością zerową:

Korzystamy z warunku na ograniczenie naszego czynnika całkującego , to wtedy wzór przyjmuje bardziej uproszczoną postać:

We równaniu zastępujemy ciśnienie "p" przez prawą stronę tożsamości termodynamicznej oraz wykorzystują definicję energii swobodnej , a także z jednego z czterech równań Maxwella, tzn. tożsamości , to wtedy możemy wyznaczyć tożsamość poniżej, która jest zależna tylko od parametrów termodynamicznych, tzn. od temperatury, ciśnienia i na końcu od objętości:

Korzystamy ze wzoru , wtedy podstawiamy ten wzór do wzoru do drugiego czynnika dla pierwszego składnika sumy, wtedy ta ostatnia wspomniana tożsamość zapisujemy wedle:

Pochodna cząstkowa: jest na ogół różna od zera (nie mówmy tutaj o procesach izotermicznych), zatem dochodzimy do wniosku, że drugi czynnik jest równy zero, niezależnie z jakimi procesami mamy do czynienia, nawet z izotermicznymi:

Przecałkujmy obie strony równania i wyznaczmy zależność czynnika całkującego bezpośrednio od temperatury i pośrednio poprzez stałą zależną od objętości:

Dostajemy, że aby różniczka było różniczką zupełną wedle warunku , czynnik całkujący nie zależy od objętości pod stałą temperaturą, wtedy w tyn czynniku usuwając w nim tą zależność od objętości, którą zastępujemy zwykłą stałą, zapisujemy jako:

Przyjmijmy, że stała występująca w jest równa jeden, czyli zachodzi warunek brzegowy , zatem czynnik całkujący zapisujemy w postaci wzoru .

Definicja nie jest sprzeczna zupełnością różniczki entropii, czyli   gdy czynnikiem całkującym jest wyrażenie , wtedy wspomniany w tym tekście pierwszy wzór jest różniczką zupełną. Zatem zaprzeczenie naszego twierdzenia jest twierdzeniem fałszywym, zatem twierdzenie proste jest twierdzeniem prawdziwym. Zajmować się teraz będziemy twierdzeniem odwrotnym, zatem jeśli zachodzi wzór na czynnik całkujący we tożsamości , to ta wielkość opisaną tym wzorem jest również różniczką zupełną.

Co kończy dowód.