Tutaj będziemy się zajmować polami elektrycznymi, które nie zmieniają się w czasie.
Prawo Coulomba Prawo Coulomba mówi, jak oddziałują dwa punktowe ładunki q i Q, jeśli ich odległość jest R. Siłę, jaką jeden ładunek oddziałuje z drugim przedstawiamy wedle wzoru:
W powyższym wektorze występuje wektor , który ma kierunek przechodzący przez dwa oddziaływające ładunki, wartość tego wektora równa się odległości między tymi obiektami, a zwrot jest w stronę ładunku, dla której liczymy tę siłę, z jaką oddziałuje ładunek Q z ciałem o ładunku q. Ta siła jest wyrażona przez wzór . gdzie stała występująca w powyższym wzorze jest nazywana stałą przenikalności elektrycznej, a wartość jej jest równa . Przypominając jeszcze raz o wielkości jest to odległość ładunku q od ładunku Q, czyli powinno zachodzić , gdzie jest to wektor wodzący cząstki o wartości ładunku, nazwijmy go q, a jest to wektor wodzący źródło pola elektrostatycznego o ładunku Q, i jeśli oba te ładunki są jednakowego znaku, to one się odpychają i dlatego wzór na nie zawiera w sobie minusa.
Pole elektryczne punktowego ładunku Q
Natężeniem pola elektrycznego nazywamy wielkość zdefiniowaną wedle wzoru:
jest on równy sile działającej na ładunek próbny q podzielonej przez wartość tego ładunku. Wykorzystując wzór i siłę działającą na ładunek próbny q ze strony punktowego ładunku elektrycznego, wtedy dostajemy wzór na natężenie pola elektrostatycznego wytwarzane przez ładunek Q.
Wzór przestawia natężenie pola elektrycznego wytwarzane przez ładunek Q w odległości R od tego ładunku. Kierunek tej wielkości pokrywa się z prostą przechodzącą przez ten ładunek Q i przez punkt, w którym liczymy to właśnie natężenie, a zwrot jej zależy od znaku ładunku Q i jest przeciwny do ładunku Q na tej prostej, gdy ładunek Q ma znak dodatni, gdy ma ujemny znak, to w stronę tegoż wspomnianego ładunku.
Wypadkowe pole elektryczne Załóżmy, że pole elektryczne pochodzi od ładunków q1,q2,...,qN, to wtedy całkowita siła działająca na ładunek q jest sumą sił działających od tych ładunków i wyrażona jest:
Oznaczmy przez natężenie pola elektrycznego i zapiszmy je jako stosunek siły działającej na ładunek próbny q przez ten ładunek i zapisujemy go podobnie jak w punkcie dla jednego ładunku elektrycznego, wtedy całkowite natężenie pola elektrycznego wytwarzane przez układ ładunków, który na ładunek próbny q działa z siłą i według definicji natężenie pola pochodzącej od tych ładunków jest napisane:
Jak widzimy całkowite pole elektryczne jest równe sumie pól wytwarzanych przez punktowe ładunki qi.
Wypadkowe pole elektryczne dla ciągłego rozkładu ładunków Określmy, że nieskończenie mały ładunek znajdujący się w położeniu , który piszemy według:
Pole elektryczne w dowolnym punkcie A jest wyrażone podobnie jak według wzoru , ale tutaj zamiast qi są ładunki nieskończenie małe, całkowite natężenie pola elektrycznego jest sumą przyczynków natężeń pól elektrycznych pochodzących od infinitezymalnych ładunków , czyli , to natężenie pola elektrycznego dla rozciągłego rozkładu ładunków jest wyrażone:
Tutaj przyjęliśmy taką samą definicję wektora , co poprzednio, wyznaczając infinitezymalne natężenie pola elektrycznego pochodzące od nieskończenie małego pojedynczego przyczynku, i na tej podstawie wyznaczyliśmy całkowite pole pochodzące od ciągłego rozkładu ładunków, to natężenie jest to stosunek siły działający na ładunek próbny q przez ten ładunek, i jego ładunek jest na tyle mały, by jego pole nie zakłócało ciągłego rozkładu ładunków. Rozkład natężenia pola elektrycznego zależy od gęstości ładunku elektrycznego tego rozkładu i jest napisany przez ρ(r).