Tutaj będziemy rozpatrywać elektrodynamikę jako równania magnetyzmu i elektryczności jako zjawisko czysto relatywistyczne. W elektrodynamice relatywistycznej przyjmujemy tensor metryczny o dwóch możliwych sygnaturach, tzn. gdy w zdiagonalizowanej macierzy Minkowskiego są elementy na diagonalnej (1,-1,-1,-1), to tą sygnaturę nazywamy dodanią, a gdy na diagonalnedj występują liczby (-1,1,1,1), to tą sygnaturę nazywamy ujemną, gdy będziemy pisać we wzorach matematycznych fizyki w elektrodynamice relatywistycznej, to lub , to znak na górze jest to sygnatura dodatnia, a na dole ujemna.
Gęstość ładunku, wektor gęstości prądu i czterowektor gęstości prądu Objętość pewnego elementu V względem jej wartości spoczynkowej V, tzn. objętość cząstki materii, gdy ona jest w spoczynku, jest wyrażona przez:
Z tożsamości gęstość danej cząstki materii można ją wyrazić poprzez gęstość spoczynkową tej samej cząstki wedle:
Gęstość prądu w przypadku relatywistycznym jest podobnie definiowany jak w punkcie , tylko gęstość ładunku elektrycznego w nim występującą wyrażamy poprzez:
Wprowadzając gęstości prądu przy pomocy przestrzennych elementów czterowektora prędkości prędkości u, to jego definicja jest:
W elektrodynamice relatywistycznej wprowadza się czerowektor prędkości, którego element czasowy to jest gęstość ładunku elektrycznego pomnożonej przez prędkość światła c, a jej element przestrzenny to jest wielkość wektora gęstości prądu elektrycznego, zatem jego definicja jest:
Elementy tensora możemy w sposób ogólny zapisać za pomocą czterowektora prądu objętościowego J łącząc jego dwa przypadki wedle wzorów na część czasową czerowektora prędkości i na elementy przestrzenne czerowektora prądu elektrycznego , wtedy otrzymujemy schemat liczenia czerowektora prądu elektrycznego:
Tensorowe równanie ciągłości Równanie ciągłości zapisane w punkcie można tak zapisać, że przy tym równaniu jej część czasową tak zapisujemy, że mnożymy jego licznik i mianownik przez prędkość światła c i biorąc definicję czerowekta gęstości prądu , to:
Przyjmijmy oznaczenia występujące powyżej w wedle schematu: x=ct, x=x, x=y, x=z. Następnie korzystając z końcowej równości , to równanie ciągłości zapisujemy:
Tensory w elektrodynamice pól elektromagnetycznych Będziemy się zajmować tensorami pól elektromagnetycznych i też tensorem dualnym do tensora pola elektromagnetycznego.
Tensor pola elektromagnetycznego dla próżni Tensor pola elektromagnetycznego dla próżni jest:
Tensor pola elektromagnetycznego dla próżni jest tensorem antysymetrycznym.
Tensor pola elektromagnetycznego dla materii Tensor pola elektromagnetycznego dla materii jest:
Porównując z tensorem pola elektromagnetycznego dla próżni , to ten drugi tensor pola elektromagnetycznego dla materii powstaje poprzez zastąpienie wedle schematu, tzn. oraz też wedle schematu w tym samym tensorem dla materii .
Tensor pola elektromagnetycznego dla materii jest tensorem antysymetrycznym.
Tensor dualny pola magnetycznego dla próżni i materii Tensor dualny dla elektromagnetyzmu jest w postaci:
Można zauważyć, że tensor dualny powstaje z tensora pola elektromagnetycznego dla próżni przez podstawianie: , a także przez .
Tensor dualny jest tensorem antysymetrycznym.
Tensorowe równania Maxwella Przedstawimy tutaj tensorowe równania elektrodynamiki dla próżni i dla materii.
Tensorowe równania Maxwella dla próżni Korzystając z definicji tensora pola elektromagnetycznego dla próżni i tensora dualnego, to równania Maxwella możemy zapisać w postaci tensorowej:
Co i są równoważne dwom równaniom tensorowym:
Najpierw udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy dla parametru μ=0, korzystając przy tym z definicji tensora pola elektromagnetycznego dla próżni . I jak się przekonamy otrzymamy pierwsze prawo Maxwella przy definicji czasowej czterowektora prądu elektrycznego objętościowego :
Następnie udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy , dla parametru μ=1, korzystając przy tym z definicji tensora pola elektromagnetycznego dla próżni . I jak się przekonamy otrzymamy czwarte prawo Maxwella zapisaną dla jej współrzędnej iksowej przy definicji przestrzennej czterowektora prądu elektrycznego objętościowego :
Następnie udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy dla parametru μ=2, korzystając przy tym z definicji tensora pola elektromagnetycznego dla próżni . I jak się przekonamy otrzymamy czwarte prawo Maxwella zapisaną dla jej współrzędnej igrekowy przy definicji przestrzennej czterowektora prądu elektrycznego objętościowego :
Następnie udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy dla parametru μ=3, korzystając przy tym z definicji tensora pola elektromagnetycznego dla próżni . I jak się przekonamy otrzymamy czwarte prawo Maxwella zapisaną dla jej współrzędnej zetowej przy definicji przestrzennej czterowektora prądu elektrycznego objętościowego :
Zatem dla μ=1,2,3 otrzymujemy czwarte prawo Maxwella przy pomocy dowodów ostatnich trzech równań, tzn. , i w końcu .
Teraz udowodnijmy drugi wzór tensorowy dla parametru μ=0, korzystając przy tym z definicji tensora dualnego pola elektromagnetycznego dla próżni . I jak się przekonamy otrzymamy drugie prawo Maxwella zapisaną przy definicji przestrzennej czterowektora prądu elektrycznego objętościowego :
Następnie udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy , dla parametru μ=1, korzystając przy tym z definicji tensora dualnego pola elektromagnetycznego dla próżni . I jak się przekonamy otrzymamy trzecie prawo Maxwella zapisaną dla jej współrzędnej iksowej przy definicji przestrzennej czterowektora prądu elektrycznego objętościowego :
Następnie udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy dla parametru μ=2, korzystając przy tym z definicji tensora dualnego pola elektromagnetycznego dla próżni . I jak się przekonamy otrzymamy trzecie prawo Maxwella zapisaną dla jej współrzędnej igrekowej przy definicji przestrzennej czterowektora prądu elektrycznego objętościowego :
Następnie udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy dla parametru μ=3, korzystając przy tym z definicji tensora dualnego pola elektromagnetycznego dla próżni . I jak się przekonamy otrzymamy czwarte prawo Maxwella zapisaną dla jej współrzędnej zetowej przy definicji przestrzennej czterowektora prądu elektrycznego objętościowego :
Na podstawie obliczeń , , a na samym końcu przy definicji tensora dualnego dla pola elektromagnetycznego , że równanie tensorowe Maxwella przechodzi w drugie i w trzecie rówanie Maxwella. Zatem dwa tensorowe równania Maxwella są poprawne i i one przechodzą w cztery równania elektrodynamika sformułowane przez Maxwella.
Tensorowe równania Maxwella dla materii Korzystając z definicji tensora pola elektromagnetycznego dla próżni i tensora dualnego, to równania Maxwella możemy zapisać w postaci tensorowej:
Co i są równoważne dwom równaniom tensorowym:
Najpierw udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy , dla parametru μ=0, korzystając przy tym z definicji tensora pola elektromagnetycznego dla materii . I jak się przekonamy otrzymamy pierwsze prawo Maxwella dla materii przy definicji czasowej czterowektora prędkości :
Następnie udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy dla parametru μ=1, korzystając przy tym z definicji tensora pola elektromagnetycznego dla materii . I jak się przekonamy otrzymamy czwarte prawo Maxwella dla materii przy iksowej jego składowej. Także skorzystamy z definicji czterowektora prądu objętościowego ładunków elektrycznych , zatem dochodzimy wtedy do wniosku: . Następnie udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy dla parametru μ=2, korzystając przy tym z definicji tensora pola elektromagnetycznego dla materii . I jak się przekonamy otrzymamy czwarte prawo Maxwella dla materii przy igrekowej jego składowej. Także będziemy korzystać z definicji czterowektora prądu objętościowego :
Na sam koniec udowodnijmy pierwszy wzór tensorowy dla parametru μ=3, korzystając przy tym z definicji tensora pola elektromagnetycznego dla materii . I jak się przekonamy otrzymamy czwarte prawo Maxwella dla materii przy definicji zetowej jego składowej czterowektora prądu elektrycznego objętościowego :
Zbierając razem trzy ostatnie wynikowe równania otrzymujemy czwarte prawo Maxwella dla materii .
Tensor pola elektromagnetycznego poprzez czteropotencjał We wzorach na natężenie pola elektrycznego w zależności od potencjału skalarnego i wektorowego , i we wzorze występuje potencjał skalarny i wektorowy. Te potencjały można napisać ogólnie w postaci czterowektora potencjału tensorowego kontrkowariantnego:
lub w postaci kowariantnej jako odpowiednim wzoru , który otrzymamy wymnóżając ostatnio wspomnianą definicję podwójnie kontrwariatnego tensora potencjały tensorowego przez odpowiedni tensor metryczny, tzn. przez tensor metryczny przestrzeni Minkowskiego η:
Weźmy tensor i zdefiniujmy go w oparciu o definicję czterowektora potencjału elektromagnetycznego, zatem tą tożsamość piszemy:
Udowodnijmy w tym celu, że przepis przechodzi w tożsamość wcześniej wprowadzoną , przy tym będziemy korzystać z przedstawienia tensora pola elektromagnetycznego T, zatem przejdźmy do sedna sprawy:
Z obliczeń , oraz udowodniliśmy, że tożsamość przechodzi w napisany wcześniej wzór . Następnym krokiem jest udowodnienie, że przechodzi we wzór , przy tym będziemy korzystać ze przedstawienia tensora pola elektromagnetycznego T, zatem przejdźmy do sedna sprawy.
Zatem udało nam się udowodnić co zamierzaliśmy. Otrzymaliśmy zatem dwa równania opisujące natężenie pola elektrycznego i tożsamość na indukcję pola magnetycznego.
Tensorowe równania Maxwella a zgodność z teorią względności Udowodnimy zgodność tensorowych równań Maxwella dla próżni i materii.
Tensorowe równania Maxwella, a zgodność z teorią względności dla próżni Zakładamy, że w starym układzie współrzędnych w próżni są spełnione równania tensorowe Maxwella na podstawie ich ogólnego przedstawienia i :
Według szczególnej teorii względności powyższe równania w starym układzie współrzędnych są równoważne równaniom w nowym układzie współrzędnych w formie:
Tensor pola elektromagnetycznego też jest również tensorem, bo on również transformuje się z jednego układu współrzędnych do innego w sposób:
Podstawmy transformację tensora pola elektromagnetycznego F, który opisuje transformację ze starego do nowego układu współrzędnych, do pierwszego równania tensorowego Maxwella do jego lewej strony:
Napiszmy lewą stronę tensorowego równania Maxwella , korzystając z wiadomości z metod matematycznych fizyki o tensorach, że ten tensor gęstości objętościowej prądu elektrycznego transformuje się z jednego układu współrzędnych (ze starego) do drugiego układów współrzędnych (do nowego) wedle:
Przyrównajmy obie strony równania do siebie, czyli z , wtedy przenieśmy wszystkie wyrazy z jego lewej strony na prawą jakie są i wydzielmy pewne wyrazy pod nawias, w celu udowodnienia niezmienniczości tensorowych równań Maxwella, wtedy dostajemy tożsamość:
Na podstawie obliczeń przeprowadzonych w punkcie udowodniliśmy, że jeśli zachodzi co ono jest równanie spełnione w starym układzie współrzędnych, to w ten sposób udowodniliśmy, że ono także spełnione w nowym układzie odniesienia, co w tym układzie spełniony jest wzór . Podobnie dowodzimy niezmienniczość drugiego tensorowego równanie Maxwella, że równanie tensorowe co jest spełnione w nowym układzie odniesienia, czyli , na podstawie tego widzimy, że ten pierwszy wzór przechodzi w ten drugi, czyli we wzór , i odwrotnie.
Czyli dowodzimy, że nasze równania tensorowe równania Maxwella dla próżni i są niezależne od wyboru układu odniesienia inercjalnego.
Tensorowe równania Maxwella, a zgodność z teorią względności dla materii Zakładamy, że w starym układzie współrzędnych w próżni są spełnione równania tensorowe Maxwella na podstawie ich ogólnego przedstawienia i
Według szczególnej teorii względności powyższe równania w starym układzie współrzędnych są równoważne równaniom w nowym układzie współrzędnych w formie: