Prawna regulacja niepełnosprawności Zgodnie z obowiązującym prawem za osobę niepełnosprawną uważa się osobę, która: posiada aktualne orzeczenie o stopniu niepełnosprawności, wydane przez zespół ds. orzekania o niepełnosprawności, posiada aktualne orzeczenie o niezdolności do pracy, wydane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych, orzeczenie o inwalidztwie, orzeczenie o niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym albo orzeczenie wydane przez służby mundurowe (MON, MSWiA).

Podstawa prawna: Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej z dnia 14 grudnia 2004 r. w sprawie orzekania o niezdolności do pracy Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych Rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 15 lipca 2003 r. w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności.

Orzeczenia o stopniu niepełnosprawności są wydawane na trzy stopnie niepełnosprawności: lekki, umiarkowany, znaczny. orzeczenia o niezdolności do pracy, o inwalidztwie, niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym lub wydane przez służby mundurowe przekładają się na orzeczenia o stopniu niepełnosprawności w sposób następujący:

przełożenie orzeczeń o niezdolności do pracy wydanych przez ZUS orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy i samodzielnej egzystencji orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności orzeczenie o niezdolności do samodzielnej egzystencji orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności orzeczenie o całkowitej niezdolności do pracy orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy wydane po 17 sierpnia 1998 r. orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy wydane od 1 stycznia 1998 r. do 16 sierpnia 1998 r. orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności orzeczenie o częściowej niezdolności do pracy wydane od 1 września do 31 grudnia 1997 r. orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności

przełożenie orzeczeń o inwalidztwie wydanych przed 1 stycznia 1998 r. I grupa orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności II grupa orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności III grupa orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności

przełożenie orzeczeń o niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wydanych przed 1 stycznia 1998 r. orzeczenie o stałej lub długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym wraz z zasiłkiem pielęgnacyjnym orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności orzeczenie o stałej lub długotrwałej niezdolności do pracy w gospodarstwie rolnym bez zasiłku pielęgnacyjnego orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności

przełożenie orzeczeń służb mundurowych wydanych przed 1 stycznia 1998 r. I grupa orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności II grupa orzeczenie o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności III grupa orzeczenie o lekkim stopniu niepełnosprawności III grupa wyłącznie z tytułu niezdolności do służby nieuznawane

Podstawa prawna: Art. 62 i 63 przepisów przejściowych ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Kody niepełnosprawności

Istnieje dwanaście symboli (kodów), określających przyczyny niepełnosprawności: 01-U - upośledzenie umysłowe; 02-P - choroby psychiczne; 03-L - zaburzenia głosu, mowy i choroby słuchu; 04-O - choroby narządu wzroku; 05-R - upośledzenie narządu ruchu; 06-E - epilepsja; 07-S - choroby układu oddechowego i krążenia; 08-T - choroby układu pokarmowego; 09-M - choroby układu moczowo-płciowego; 10-N - choroby neurologiczne; 11-I - inne, w tym schorzenia: endokrynologiczne, metaboliczne, zaburzenia enzymatyczne, choroby zakaźne i odzwierzęce, zeszpecenia, choroby układu krwiotwórczego; 12-C - całościowe zaburzenia rozwojowe.

Osoby głuchoniewidome otrzymują kody 03-L ("na słuch") lub częściej 04-O ("na wzrok"). Mogą i powinny natomiast posiadać orzeczenia z dwoma kodami 03-L oraz 04-O. Jednak osób posługujących się orzeczeniami z dwoma symbolami jest jedynie ok. 13 % spośród głuchoniewidomych. Często są to osoby, które oprócz głuchoślepoty posiadają dodatkowe schorzenia (a co za tym idzie i trzeci kod na orzeczeniu). Większość (ok. 70 %) legitymuje się orzeczeniami o niepełnosprawności z tytułu uszkodzenia wzroku. Nie istnieje bowiem ustalona linia orzecznicza wśród członków zespołów orzekania o niepełnosprawności co do kwalifikowania osób dotkniętych głuchoślepotą.

Więcej informacji przeczytasz na stronie: http://www.pfron.org.pl/portal/pl/9/62/Orzeczenia_o_stopniu_niepelnosprawnosci.html.

Literatura

Lang M., Doktryna paternalizmu w odniesieniu do osób psychicznie chorych, "Studia Iuridica Toruniensia" 2006, nr 1.

Powrót do spisu treści