Operatory (tylko dla zmiennych typu prostego)

Operatory są symbolami opisującymi rodzaj operacji wykonywanych na zmiennych lub wartościach. Operatory dzielimy na cztery grupy:

Operatory przypisania:

nadanie wartości: "=" $zmienna=2 ;zmienna przyjmuje wartość 2 dodanie wartości: "+=" $zmienna+=2 ;wartość zmiennej zwiększona o 2 odjęcie wartości: "-=" $zmienna-=2 ;wartość zmiennej zmniejszona o 2 wymnożenie wartości: "*=" $zmienna*=2 ;wartość zmiennej wymnożona przez 2 podzielenie wartości: "/=" $zmienna/=2 ;wartość zmiennej podzielona przez 2 dołączenie łańcucha znaków do zmiennej: "&=" $zmienna=”Ala” $zmienna&=” ma kota” ;$zmienna przyjmuje wartość „Ala ma kota”

Operatory arytmetyczne $zmienna=$zmienna1+$zmienna2 ;dodawanie $zmienna=$zmienna1-$zmienna2 ;odejmowanie $zmienna=$zmienna1*$zmienna2 ;mnożenie $zmienna=$zmienna1/$zmienna2 ;dzielenia $zmienna=$zmienna1^$zmienna2 ;potęgowanie $zmienna=$zmienna1&$zmienna2 ;łączenie łańcuchów znakowych

Operatory relacji (porównań)

Jeżeli relacja jest prawdziwa, wyrażenie przyjmuje wartość logiczną True, w przeciwnym wypadku wartość False.

Relacja równości: $zmienna =($zmienna1=$zmienna2) ;$zmienna=True gdy $zmienna1 i $zmienna2 są sobie równe Przy porównywaniu łańcuchów tekstowych operator „=” nie rozróżnia wielkości liter.

Wyrażenie (”Ala”=”ala”) ma wartość True.

Jeżeli przy porównywaniu łańcuchów wielkość liter jest istotna, należy użyć operatora „==”.

W tym wypadku wyrażenie (”Ala”==”ala”) ma wartość False.

UWAGA: W przykładzie powyższym znak = występuje dwa razy, pierwsze wystąpienie to przypisanie, drugie to relacja. W AutoIt nie ma osobnych symboli dla tych operatorów, a to jak on zostanie potraktowany zależy od kontekstu. W językach Pascal i Object Pascal = jest tylko operatorem relacji, operator przypisania składa się z dwóch znaków i ma postać :=.

Pozostałe operatory relacji: $zmienna =($zmienna1$zmienna2) ;$zmienna1 większa od $zmienna2 $zmienna =($zmienna1=$zmienna2) ;$zmienna1 większa lub równa $zmienna2 $zmienna =($zmienna1<>$zmienna2) ;$zmienna1 różna od $zmienna2 Przy porównywaniu łańcuchów tekstowych wszystkie te operatory nie rozróżniają wielkości liter.

Np. wyrażanie (”Ala”<>”ala”) ma wartość False.

Operatory logiczne

Operatory logiczne służą do wykonywania operacji logicznych na wartościach logicznych (typ Boolen, False/True). Ponieważ w AutoIt liczby i łańcuchy (stringi) mają określoną wartość logiczną (rozdział: Zmienne w AutoIt / Konwersja typów zmiennych i wyrażeń / Wariant), można także na nich wykonywać operacje logiczne.

AND – logiczne AND (wyrażenie jest prawdziwe, gdy wszystkie wyrażenia składowe są prawdziwe)

OR – logiczne OR (wyrażenie jest prawdziwe, gdy przynajmniej jedno wyrażenia składowe jest prawdziwe)

NOT - logiczne NOT (zaprzeczenie, prawdziwe, gdy pierwotne wyrażenie jest fałszywe)

$a = 5 $b = -1 $wynik1 = ($a>1 And $b>0) ;False $wynik2 = (1 And 2 And -1) ;True, liczby różne od zera mają wartość logiczną True $wynik3 = (1 And "") ;False, string pusty ma wartość logiczną False $wynik4 = ("Ala" And "As">"Ala") ;True, string niepusty ma wartość logiczną True $wynik5 = ($a>1 Or $b>0 Or False) ;True $wynik6 = Not True ;False $wynik7 = Not 0 ;True

Operatory porównań i logiczne najczęściej używane są w instrukcjach i pętlach warunkowych. Ich użycie zostało dokładniej opisane w rozdziale "Instrukcje sterujące".

Priorytet operatorów (od najwyższego do najniższego) NOT ^ * / + - & = = <> == AND OR Jeżeli operatory mają jednakowy priorytet, to są realizowane w kolejności od lewej do prawej strony wyrażenia.

Operatory wyrażeń w nawiasach mają wyższy priorytet od operatorów na zewnątrz nawiasów.

UWAGA: Znak minus na początku wyrażenia jest traktowany tak jak NOT i ma najwyższy priorytet, np. wyrażenia -2^2 jest traktowane jak (-2)^2 i ma wartość 4, a nie -4.

Natomiast równoważne w sensie matematycznym wyrażenie -(2^2) ma już wartość -4 ponieważ operator potęgowania w nawiasach ma wyższy priorytet.

W wersji AutoIt'a 3.3.14.2 jest pewien błąd związany z operatorem potęgowania i priorytetem operatorów. I tak wyrażenie 4-2^2 zachowuje się jak 4+(-2)^2 i przyjmuje wartość 8, zamiast spodziewanego zera. Dlatego aby uniknąć dziwnych wyników w wyrażeniach z odejmowaniem potęg, należy potęgowanie ująć w nawiasy. Wyrażenie 4-(2^2) da już spodziewaną wartość zero.