Bezokolicznik Bezokolicznik w stronie czynnej i w stronie biernej Wyraz gramatyczny to (oddzielnie nieprzetłumaczony) sygnalizuje formę bezokolicznika (w języku polskim, bezokolicznik przyjmuje końcówkę -ć lub -c). Po formach osobowych niektórych czasowników specjalnych (np. po must, could, can, may, might) nie występuje to.

Forma bezokolicznika w stronie czynnej jest pierwszą z trzech form podstawowych czasownika. Jest to forma podawana w słownikach.

W stronie biernej, forma bezokolicznika składa się z to be oraz imiesłowa biernego. Tylko czasowniki przechodnie (takie, po których może wystąpić dopełnienie bliższe, czyli odpowiedź na pytania kogo? co?) mają formę bezokolicznika w stronie biernej, np. ''to understand (rozumieć – kogo? co?). Czasowniki nieprzechodnie nie mają takiej formy.

Przykłady:

We ought to see it. – Powinniśmy to zobaczyć. It ought to be seen. – Powinno się to zobaczyć.