Dopełniacz Tak jak wiele innych rzeczy w gramatyce, w języku szwedzkim dopełniacz tworzymy dodając -s do czasownika. Jest podobnie jak w angielskim, ale nie używamy apostrofu. -s nie dodajemy tylko wtedy, gdy rzeczownik kończy się na -s lub -z. Bilens färg – Kolor samochodu Eriks bok – Książka Eryka
Zaimki Trochę gorzej wygląda sprawa z zaimkami - jest ich wiele (podobnie jak francuskim i w niemieckim). Tak one wyglądająTabela została skopiowana z artykułu o języku szwedzkim na polskojęzycznej Wikipedii. Lista autorów znajduje się tutaj. Tak jak na Wikibooks, treści z Wikipedii są na licencji Creative Commons: Uznanie autorstwa – Na tych samych warunkach – wersja 3.0.:
1 osoba Przypadek Liczba pojedynczaLiczba mnoga Mianownik jag - javi - myDopełniacz - -Celownikmig - mnie, mioss - namBiernikmig - mnieoss - nas2 osoba Mianownik du - ty ni - wy, pan, pani, państwoDopełniacz - -Celownikdig - tobie, cier/eder - wam, panu, pani, państwuBiernikdig - ciebie, cię er/eder - was, pana, panią, państwo3 osobaLiczba pojedynczaLiczba mnogaPrzypadekRodzaj męskiRodzaj żeńskiRodzaj nieokreślonyRodzaj nijaki -Mianownikhan - onhon - onaden - on, onadet - ono de - oni Dopełniacz hans - jego hennes - jej dess - jego, jej dess - jego deras - ich Celownik honom - jemu henne - jej den - jemu, jej det - jemu dem - im Biernik honom - jego henne - ją den - jego, ją det - je dem - ich