Libertarianie wierzą w maksymalizację wolności jednostki i minimalizację interwencji rządu w życie ludzi. Dlatego generalnie są przeciwni państwu, ponieważ postrzegają je jako siłę przymusu i potencjalnie opresyjną, która może ograniczać wolność jednostki.

Libertarianie uważają, że państwo ma tendencję do wzrostu i zwiększania się wraz z upływem czasu, często kosztem wolności jednostki. Twierdzą, że władza państwa w zakresie opodatkowania, regulowania i kontrolowania życia ludzi jest często wykorzystywana do korzyści dla określonych interesów kosztem ogółu społeczeństwa.

Ponadto libertarianie argumentują, że jednostki są najlepiej przygotowane do podejmowania decyzji dotyczących własnego życia, a państwo powinno odgrywać ograniczoną rolę w regulowaniu zachowań osobistych lub działalności gospodarczej. Uważają, że interwencja rządu w gospodarkę może prowadzić do nieefektywności, zakłóceń i niezamierzonych konsekwencji.

Krótko mówiąc, libertarianie są przeciwni państwu, ponieważ uważają, że ogranicza ono wolność jednostki, ma tendencję do wzrostu i zwiększania się wraz z upływem czasu oraz często przynosi korzyści partykularnym interesom kosztem ogółu społeczeństwa.

Usługi Zastanówmy się przez chwilę, co państwo, potraktowane jako "usługodawca" nam oferuje - przynajmniej w teorii: Ochrona przed przemocą Bezpieczeństwo socjalne Równość wobec prawa To są chyba wszystkie nadrzędne funkcje. Jak sprawuje się państwowy interwesjonizm?

ustalanie płacy minimalnej - powoduje najczęściej, to że gdy jest zbyt wysoka, powoduje masowe zwolnienia. wprowadzanie monopolu państwowego w niektórych sektorach gospodarki, np. produkcji alkoholi (prohibicja alkoholowa), przemysłu zbrojeniowego, budowy i obsługi dróg i innych środków transportu, usług pocztowych, systemie opieki społecznej, budownictwie, edukacji, pracy przymusowej (pobór do wojska), sądownictwa (tylko państwowe usługi sądownicze) - państwo uważa że wie lepiej od obywateli co jest dla niego dobre, np. kiedy musi mieć pozwolenie na dostęp do określonych lekarstw. tworzenie monopoli państwowych przez dotowanie lobbujących firm i przyznawanie im specjalnych przywilejów, zagrażające utrzymywaniu prawdziwej konkurencji na wolnym rynku, bezpośrednie dotacje do nierentownych, bankrutujących firm i korporacji (patrz: kryzys z 2008 roku odgórne narzucanie stóp procentowych, niewynikających z bezpośredniej podaży pieniądza na rynku (patrz wyżej) „pompowanie” pieniędzy na rynek poprzez pomoc socjalną (np. zasiłki dla bezrobotnych), regulacja rynku poprzez wprowadzanie systemu koncesjonowania niektórych form działalności gospodarczej – ograniczenie możliwości wykonywania określonych zawodów, konieczność posiadania państwowej koncesji aby pracować w danym zawodzie (np. taksówkarz, rzeczoznawca majątkowy, architekt, nurek) bezpośrednie finansowanie niektórych inwestycji gospodarczych z pieniędzy podatników, np. budowy autostrad, „ratowanie” upadających przedsiębiorstw przez preferencyjne kredyty, oddłużanie i ew. przejmowanie upadłych przedsiębiorstw na własność skarbu państwa, finansowane z pieniędzy podatników (znów, patrz kryzys z 2008 roku) skupowanie przez państwo nadmiaru niektórych towarów i ich późniejsze sprzedawanie w celu utrzymania stałego poziomu cen, uczestniczenie przez państwo w grze na rynkach finansowych poprzez posiadanie pakietów [akcji wybranych przedsiębiorstw oraz emisję własnych papierów wartościowych (np. obligacji), bezpośrednia interwencja państwa w rynek walutowy, polegająca np. na utrzymaniu kursu własnej waluty przez wykupywanie obcych walut na rynku wewnętrznym, zakaz lub znaczące limitowanie możliwości handlu walutami i używania walut innych niż oficjalne (np. handel walutami w czasach PRL-u), nakaz korzystania z określonej waluty na danym obszarze, ograniczanie importu i eksportu (np. poprzez cła zaporowe), zabranianie produkowania i korzystania z niektórych towarów (np. prohibicja alkoholowa i narkotykowa) stosowanie systemu, którego celem jest nie tylko pozyskiwanie środków do budżetu państwa, ale także regulacja rynku przez np. różnicowanie stóp podatkowych w różnych sektorach gospodarki, czy ulgi na inwestycje, regulacja rynku poprzez nakazowe rozbijanie niektórych naturalnych monopoli, które nie zostały uprzednio utworzone przez interwencje rządu, kontrola cen wszystkich towarów, kontrola cen niektórych towarów (ale nie wszystkich) np. mleka, zboża, alkoholu, papierosów, gazu czy prądu.

I zastanówmy, czy taki "usługodawca" jest nam potrzebny? Czy żaden prywatny inwestor nie może być alternatywą dla państwowych usług? W dodatku bez kapitału, tj. koszt ponoszą wszyscy, także Ci których na to nie stać?

Zacznijmy od nadrzędnych

Ochrona przed przemocą - w Wielkopolsce po raz pierwszy istnieje więcej ochroniarzy z firm ochroniarskich niż policjantówOchroniarze lepsi niż policja? - RadioMerkury.pl Funkcje socjalne państw Ubezpieczenia społeczne - Obecnie jest obowiązkowe, np. do prowadzenia samochodu, i jeśli danej osoby nie stać na nie to nie ma możliwości by z niego zrezygnować. Ochrona zdrowia Polityka ochrony pracy państwa - Historyczny relikt, który wymaga od pracowników poświęcania ogromnych ilości czasu na formalności, zapoznanie się z tysiącami nakazów nakładanymi przez państwo a nawet dysponować miesięcznie żądaną przez polityków ilością pieniędzy, którą przecież "źli kapitaliści" nie biorą z powietrza. Zabezpieczenia przed zagrożeniami pracy - Wyjątkowo niebezpieczna funkcja państwa, która promuje w ten sposób chów wsobny. Oznacza ona utrzymywanie bezrobotnych i jest dublowaniem ww. ubezpieczenia tj. wypadków, chorobowych itd. ale my już wiemy że łatwiej byłoby sobie załatwić samemu u osoby oferującej najlepsze warunki (nie nakazujące jak państwowe), prawda? Równość. Czy w państwie ludzie są rzeczywiście równi? Nie do końca. Istnieją na przykład osoby cywilne i prawne, które ma historyczne tło z czasów chłopa i szlachty. Państwo okrada jednych, by dawać drugim, a przede wszystkim - wszędzie jest walka klasowa o większe przywileje względem drugich. Czy państwo ma też funkcje pomocnicze? Z libertariańskiego punktu widzenia główną funkcją państwa jest ochrona praw jednostki i przestrzeganie rządów prawa. Libertarianie uważają, że państwo powinno odgrywać ograniczoną rolę w społeczeństwie, a jego podstawową funkcją powinna być ochrona życia, wolności i własności ludzi.

Rola państwa w ochronie praw jednostki obejmuje utrzymanie wymiaru sprawiedliwości, egzekwowanie umów oraz ochronę ludzi przed przemocą i przymusem. Libertarianie uważają, że państwo powinno również zapewnić silną obronę narodową, aby chronić kraj przed zagrożeniami zewnętrznymi.

Poza tymi podstawowymi funkcjami libertarianie na ogół uważają, że państwo powinno mieć bardzo ograniczone funkcje pomocnicze. Na przykład mogą zaakceptować fakt, że państwo odgrywa rolę w zapewnianiu podstawowej infrastruktury, takiej jak drogi i mosty, ale generalnie są sceptyczni co do zdolności państwa do skutecznego świadczenia innych usług lub regulowania działalności gospodarczej.

Ogólnie rzecz biorąc, libertarianie uważają, że państwo powinno mieć ograniczony zakres i rozmiar, a jego podstawową funkcją jest ochrona praw jednostki i przestrzeganie rządów prawa. Wszelkie dodatkowe funkcje wykraczające poza te podstawowe obowiązki powinny zostać dokładnie przeanalizowane i ocenione, aby upewnić się, że nie naruszają wolności jednostki ani nie prowadzą do niezamierzonych konsekwencji.

Jak klasa rządząca utrzymuje kontrolę nad państwem? Według libertariańskiego punktu widzenia klasa rządząca utrzymuje kontrolę nad państwem na różne sposoby, w tym:

Lobbing i specjalne interesy: klasa rządząca może wykorzystywać swoje bogactwo i wpływy do lobbowania polityków i urzędników państwowych w celu realizacji własnych interesów. Może to obejmować wykorzystywanie ich zasobów finansowych do finansowania kampanii politycznych lub wpływanie na decyzje polityczne za pośrednictwem grup lobbingowych i think tanków. Przechwytywanie regulacji: Klasa rządząca może również wykorzystywać swoje zasoby do przejmowania agencji regulacyjnych, które mają regulować branże w interesie publicznym. Wywierając wpływ na agencje regulacyjne, klasa rządząca może kształtować przepisy i politykę, aby przynosić korzyści sobie kosztem społeczeństwa. Kontrakty rządowe: Klasa rządząca może również wykorzystywać swoje powiązania z urzędnikami państwowymi, aby zabezpieczyć lukratywne kontrakty rządowe i inne możliwości. Może to dać im nieuczciwą przewagę nad konkurentami i pozwolić im zgromadzić więcej bogactwa i władzy. Kontrola informacji: Klasa rządząca może również wykorzystywać swoją kontrolę nad mediami i innymi źródłami informacji do kształtowania opinii publicznej i utrzymania władzy. Kontrolując narrację, mogą zapobiec sprzeciwowi i utrzymać swoją dominującą pozycję.

Ogólnie rzecz biorąc, libertarianie uważają, że państwo jest podatne na przejęcie przez klasę rządzącą, co może podważyć demokrację i wolność jednostki. Opowiadają się za ograniczonym rządem z jasnym i dobrze zdefiniowanym zakresem obowiązków, aby zminimalizować ryzyko schwytania i zapobiec nadużywaniu władzy przez klasę rządzącą.

jak państwo niszczy społeczeństwo Jaka jest relacja między istnieniem państwa a ilością i jakością relacji społecznych? Tradycyjna teoria wskazuje, że państwo pełni względem społeczeństwa dwojaką rolę. Po pierwsze, istnienie państw jest warunkiem istnienia społeczeństw (przynajmniej w przypadku współczesnych społeczeństw złożonych z milionów ludzi skupionych na relatywnie niewielkich obszarach). Bez państwa nie byłoby społeczeństwa (kooperacji jednostek celem realizowania wspólnych celów), ludzie pogrążyliby się bowiem w Hobbesowskiej „wojnie wszystkich przeciwko wszystkim”. Miast handlować, świadczyć sobie wzajem usługi, wspólnie spędzać czas, walczyliby ze sobą. W tym ujęciu państwo jawi się jako fundament, na którym zbudowane jest społeczeństwo. Po drugie, państwo nie tylko umożliwia zawiązanie się relacji społecznych, ale pełni istotną rolę w ich podtrzymywaniu czy stymulowaniu. Bez aktywnej polityki prospołecznej państwa, relacje społeczne byłyby o wiele słabsze. Wyobraźmy sobie państwo minimalne, które zajmowałoby się wyłącznie zapewnianiem porządku, a więc umożliwianiem kooperacji, ale tej kooperacji w żaden sposób by nie stymulowało. W przekonaniu zwolenników tradycyjnej teorii „ilość” kooperacji byłaby w takim społeczeństwie o wiele zbyt mała, więzi społeczne byłyby zaś wyjątkowo słabe. Ludzie wprawdzie handlowaliby ze sobą, spędzali wspólnie czas i rozwiązywali problemy społeczne, robiliby to jednak nie tak intensywnie, jak mogliby, gdyby w procesy te zaangażowało się państwo. Dlatego konieczne są interwencje państwowe, które zapewnią odpowiedni poziom społecznych interakcji.

W niniejszym tekście chciałbym skupić się na drugim aspekcie działania państwa. Pokażę, że państwo nie jest – jak głosi tradycyjna teoria – katalizatorem więzi społecznych, ale że jest dla nich destruktywne. Państwo niszczy relacje społeczne. Istnieje tu bardzo prosta relacja: im więcej państwa, tym mniej więzi społecznych i tym niższa ich jakość. Siła państwa jest – jak wskazywali Albert Jay Nock i Frank Chodorov – odwrotnie proporcjonalna do siły społeczeństwa.

Wypychanie działań prywatnych przez działania państwowe