Twierdzenie o środku mas Jeżeli mamy masy relatywistyczne poszczególnych poruszających się cząstek o masach i ich położeniach to możemy policzyć ich środek mas , zatem:

Zakładamy, że zachodzi dla n-tej pochodnej położenia środka mas względem czasu:

Do udowodnienia powyższego wzoru wykorzystajmy zasadę indukcji matematycznej, a więc dla n=0 wzór przechodzi w wzór , która jest definicją położenia środka mas. Udowodnijmy twierdzenie ale dla n+1. Zróżniczkujmy obie strony równości końcowej względem czasu , wtedy:

We wzorze po przegrupowaniu i przenoszeniu w nim wyrazów mamy:

W lewa strona jest pisana w zmiennych n-tych pochodnych położeń punktów materialnych oraz pierwszych pochodnych mas względem czasu, a prawa w zmiennych (n+1)-tych pochodnych położeń punktów materialnych i mas punktów materialnych, a więc obie strony tej równości są przedstawione w różnych zmiennych, stąd są równe stałej. Ale gdy , to wtedy mamy na podstawie , stąd ta stała w jest równa zero, a więc na podstawie tego punktu dostajemy:

Stąd twierdzenie na mocy zasady indukcji matematycznej jest spełnione.

Prędkość i przyśpieszenie, środka układu mas Z mamy wzór na prędkość i przyśpieszenie środka mas:

Pęd środka układu mas Jeżeli wykorzystamy definicję pędu , to wtedy ten środek mas ma pęd wykorzystując wzór na prędkość środka mas , co dalej możemy zauważyć, że pęd środka masy jest sumą pędów poszczególnych elementów masowych, na podstawie tego, że założyliśmy, że masa relatywistyczna środka masy jest sumą mas relatywistycznych poszczególnych tych elementów:

Siła środka układu mas Zatem środek mas ma położenie , prędkość , przyśpieszenie i n-tą pochodną względem czasu . Jeżeli wzór zróżniczkujemy względem czasu to otrzymujemy:

Zatem na środek mas działa siła równa sumie sił działające na poszczególne masy.