Wykonywano pomiar stężenia matrycy dla badanej próbki. W oparciu o pomiar wyliczano potrzebną ilość matrycy, którą następnie dodawano do mieszaniny reakcyjnej (objętość matrycy dostarczająca plazmidowy albo wirusowy DNA do mieszaniny reakcyjnej w ilości od 1 pg do 10 ng). Reakcję przeprowadzano według programu termocyklera (Tabela 6).
EtapTemperaturaCzasDenaturacja wstępna98 °C30 sek35 cyklówDenaturacja98 °C10 sekHybrydyzacja startera64 °C30 sekElongacja72 °C30 sekElongacja uzupełniająca72 °C3 minZatrzymanie4 °C∞ Buforem stosowanym do reakcji PCR był bufor HF (ang. High Fidelity) (Podrozdział 3.6). Enzymem stosowanym do reakcji PCR była polimeraza DNA Phusion (Podrozdział 3.6). Skład mieszaniny oraz kolejność dodawania komponentów przedstawia Tabela 7:
kolejnośćSkładnikObjętośćKońcowe stężenie1woda destylowanadopełniająco do 50 µl25X bufor Phusion HF10 µl1X310 mM dNTP-y1 µl200 µM410 µM starter Forward2,5 µl0,5 µM510 µM starter Reverse2,5 µl0,5 µM6matryca DNAzmiennie1 pg – 10 ng7polimeraza DNA Phusion0,5 µl1U Polimerazę DNA dodawano tuż przed umieszczeniem próbek w termocyklerze. Po zakończeniu programu wykonywano kontrolę poprzez nałożenie na żel agarozowy około 10 µl produktu PCR wraz z miarką molekularną i wykonywanie elektroforezy – obecność prążka na przewidywanej wysokości świadczyła o udanym wykonaniu procedury.