René Goscinny – „Mikołajek”, opowiadanie „Futbol” Informacje podstawowe Autor: René Goscinny Rodzaj literacki: epika Gatunek: opowiadanie humorystyczne (narracja pierwszoosobowa dziecka) Temat: planowany mecz piłki nożnej i kłótnie chłopców, które kończą się absurdalną puentą
Skrócona fabuła Po południu chłopcy chcą rozegrać mecz, bo Alcest chwali się, że ma nową piłkę. Szybko wychodzi na jaw, że zorganizowanie zwykłej gry wcale nie jest łatwe: każdy chce grać, każdy chce ustalać zasady, a do tego wszyscy mają własne pomysły, kto powinien dowodzić.
Żeby uniknąć sporów, wybierają sędziego – zostaje nim Ananiasz. To jednak nie uspokaja sytuacji, bo kłótnie przenoszą się na wybór kapitanów i skład drużyn. Ostatecznie kapitanami zostają Gotfryd i Mikołajek, ale nawet wtedy atmosfera jest napięta, a chłopcy ciągle się sprzeczają.
Gdy wreszcie wydaje się, że mecz ruszy, wychodzi najzabawniejsza rzecz: Alcest nie ma piłki, bo… zapomniał ją przynieść. Całe przygotowania, dyskusje i kłótnie okazują się bez sensu, a opowiadanie kończy się komiczną puentą.
Najważniejsi bohaterowie Mikołajek – narrator; jeden z kapitanów, opisuje chaos z dziecięcą szczerością. Alcest – właściciel nowej piłki; przez jego zapominalstwo mecz nie dochodzi do skutku. Ananiasz – sędzia; ma pilnować porządku, ale nie potrafi zatrzymać kłótni. Gotfryd – drugi kapitan; ważna postać w grupie, często „rządzi” i lubi być pierwszy. (W tle) inni koledzy – tworzą hałaśliwą grupę, która spiera się o wszystko.
Miejsce i czas akcji Miejsce: podwórko/plac do gry (boisko, gdzie chłopcy zbierają się na mecz). Czas: jedno popołudnie.
Sens i humor opowiadania Komizm wynika z tego, że chłopcy robią „wielką sprawę” z prostego meczu: zamiast grać, ciągle ustalają, kto ma władzę i rację. Puenta pokazuje dziecięcą logikę i chaos: ogrom energii idzie w kłótnie, a brakuje najważniejszego – piłki. Opowiadanie ośmiesza też drobne ambicje: każdy chce być kapitanem, ale nikt nie dopilnował podstaw.