Reforma ortografii z 1 stycznia 2026 roku wprowadza znaczną swobodę w zapisie konstrukcji złożonych z dwóch identycznych członów (wyrazów powtórzonych). Zamiast dotychczasowych rygorystycznych reguł, wprowadzono zasadę trzech równoprawnych wariantów zapisu, co pozwala na dostosowanie interpunkcji do intencji autora lub charakteru tekstu.

Główne zasady Trzy dopuszczalne formy: Połączenia wyrazów identycznych, pełniące funkcję wzmocnienia znaczenia lub ekspresji, można zapisywać na trzy sposoby: z łącznikiem, z przecinkiem lub rozdzielnie (ze spacją). Zniesienie sztywnych reguł: Reforma eliminuje konieczność rozstrzygania, czy dane połączenie jest złożeniem (wymagającym łącznika), czy powtórzeniem składniowym (wymagającym przecinka). Zakres stosowania: Zasada dotyczy głównie przysłówków i wykrzykników używanych w celu intensyfikacji przekazu.

Przykłady zastosowania Wszystkie poniższe formy są od 1 stycznia 2026 roku uznawane za w pełni poprawne:

Przykład 1: tuż-tuż / tuż, tuż / tuż tuż Przykład 2: bardzo-bardzo / bardzo, bardzo / bardzo bardzo Przykład 3: już-już / już, już / już już Przykład 4: daleko-daleko / daleko, daleko / daleko daleko

Porównanie przed i po reformie WyrażeniePisownia przed 2026Pisownia od 2026 (Warianty)tuż-tużtuż-tuż (głównie)tuż-tuż lub tuż, tuż lub tuż tużbardzo bardzobardzo, bardzobardzo bardzo lub bardzo, bardzo lub bardzo-bardzodaleko dalekodaleko, dalekodaleko daleko lub daleko, daleko lub daleko-daleko