Oficjalna propaganda i dezinformacja w mediach PRL po tragedii Po pacyfikacji kopalni „Wujek” władze PRL uruchomiły zmasowaną kampanię propagandową, której celem było zrzucenie odpowiedzialności za tragedię na samych górników i działaczy „Solidarności”. Media państwowe (telewizja, radio i prasa) przedstawiały fałszywy obraz wydarzeń, starając się usprawiedliwić użycie broni przez milicję.
Narracja o „agresywnym tłumie” W oficjalnych komunikatach, publikowanych m.in. w „Trybunie Ludu”, podkreślano rzekomą agresję strajkujących. Górników opisywano jako „fanatyków” i „terrorystów”, którzy zaatakowali funkcjonariuszy porządku publicznego niebezpiecznymi narzędziami. Wersja władz głosiła, że strzały padły w obronie koniecznej, w momencie gdy życie milicjantów było bezpośrednio zagrożone. Zatajano fakt, że funkcjonariusze Plutonu Specjalnego strzelali z broni maszynowej do uciekających lub bezbronnych ludzi.
Manipulacja liczbą ofiar i faktami Propaganda starała się również zminimalizować skalę tragedii. Początkowo nie podawano pełnej liczby ofiar śmiertelnych, a informacje o rannych były cenzurowane. Władze uniemożliwiały dziennikarzom zagranicznym dostęp do świadków wydarzeń oraz rodzin poległych. Dezinformacja obejmowała także oskarżanie „ekstremistów z Solidarności” o przymuszanie załogi do strajku i stosowanie terroru psychicznego wobec górników chcących podjąć pracę. Celem tych działań było zneutralizowanie współczucia społecznego dla ofiar i legitymizacja brutalnych metod wprowadzania stanu wojennego.