Wie heißt du? Guten Tag! Guten Tag! Wie heißen Sie? Ich heiße Eva Gerhard. Danke schön. Auf Wiedersehen! Hallo! Hallo. Wie heißt du? Ich heiße Michael, und du? Ich bin Katja. Tschüss! Posłuchaj wymowy Guten Tag Przywitania Guten Morgen - Dzień dobry (przed południem) Guten Tag - Dzień dobry (po południu) Guten Abend - Dobry wieczór Hallo - Hej, cześć Grüß Gott! - dosł. Sław Boga, ~ Szczęść Boże (używane tylko na południu Niemiec i w Austrii)

Pożegnania Tschüss - Na razie Auf Wiedersehen - Do widzenia Gute Nacht - Dobranoc

Zaimek osobowy Zaimki osobowe w języku niemieckim zasadniczo zgadzają się ze swoimi odpowiednikami w języku polskim (ich = ja, du = ty, er = on, sie = ona (lp.), es = ono, wir = my, ihr = wy). Wyjątek stanowi 3. osoba lmn., w języku niemieckim występują formy "sie" (oni i one) oraz "Sie" (forma grzecznościowa). Forma osobowa czasownika jest zawsze używana z zaimkiem osobowym, nie ma więc tzw. podmiotu domyślnego. Forma dopełniacza jest niemal niespotykana.

Przykłady: Ich gehe. - Ja idę. Er fragt mich. - On pyta mnie. Ihr fragt uns. - Wy pytacie nas.

Czasownik. Czas teraźniejszy

Czasownik, podobnie jak w języku polskim, tak i w niemieckim są częścią mowy określającą czynność lub stan, odmienia się według osób, liczb, czasów i trybów. Czasowniki ze względu na formę można podzielić na proste oraz złożone. Wyróżnia się także czasowniki posiłkowe sein, haben oraz werden i czasowniki modalne.

Formą wyjściową przy tworzeniu czasu teraźniejszego jest bezokolicznik. Aby odmienić czasownik w czasie teraźniejszym, odrzucamy końcówkę bezokolicznika -en i do otrzymanego tematu czasownika dodajemy stałe końcówki według schematu.

ich -e du (-est) -st er/sie/es (-et) -t wir -en ihr (-et) -t sie/Sie -en

jeżeli temat czasownika zakończony jest na -t, -d lub grupe spółgłosek -tm, -chn, -ffn,to końcówki spółgłoskowe poszerzamy o -e. Przykłady:arbeit-en, bad-en, rechn-en, atm-en, find-en, vorbereit-en, wart-en.

Do podstawowej grupy czasowników należą czasowniki posiłkowe, tzn. takie, które wprowadzają pewną formę gramatyczną. Do tych czasowników należą: haben (mieć), sein (być) oraz werden (stawać się). Czasowniki te odmieniają się nieregularnie:

U niektórych czasowników występuje zmiana samogłoski tematowej -e w 2. i 3. osobie l.poj. W tej grupie czasowników istnieją dwie możliwości wymiany: - wymiana -e na -i (helfen, nehmen,geben,sprechen) - wymiana -e na -ie (lesen,sehen) Niekiedy samogłoska tematowa czasownika otrzymuje w 2.i 3.osobie l.poj. przegłos (fahren,laufen,schlafen,waschen) w języku niemieckim występują również czasowniki modalne.Odmieniają się w liczbie pojedynczej nieregularnie-tracą przegłos a niektóre zmieniają samogłoskę tematową, 1.i 3. osoba l.poj. nie przyjmuje końcówek können-móc,umieć,potrafić/ müssen-musieć/ wollen-chcieć/ sollen-mieć obowiązek/ dürfen-móc (w znaczeniu:mieć pozwolenie)/ mögen-lubić.

Powrót do spisu treści • Powrót do części 1