Weźmy wzór na gęstość lagrangianu całkowitego w ogólnej teorii względności, na podstawie definicji ogólnej gęstości lagrangianu całkowitego i definicji gęstości lagrangianu przestrzennego , w postaci . Wykorzystajmy wzór na jedynkę , którą wstawiamy do , wtedy są cztery jego postacie, co:
A trzecia i czwarta postać lagrangianu całkowitego:
Gęstości lagrangianu całkowitego , i są niefizyczne, a jest opcjonalnie fizyczny. Wykorzystując z definicji równania Eulera-Lagrange'a w ogólnej teorii względności dla , wtedy weźmy (inna postać gęstości całkowitej lagrangianu ), dochodzimy do wniosku:
Wykorzystując z definicji równania Eulera-Lagrange'a w ogólnej teorii względności dla , wtedy weźmy (inna postać gęstości całkowitej lagrangianu ), dochodzimy do wniosku:
Wykorzystując z definicji równania Eulera-Lagrange'a w ogólnej teorii względności dla , wtedy weźmy (inna postać gęstości całkowitej lagrangianu ), dochodzimy do wniosku:
Wykorzystując z definicji równania Eulera-Lagrange'a w ogólnej teorii względności dla , wtedy weźmy (inna postać gęstości całkowitej lagrangianu ), dochodzimy do wniosku:
Ale zachodzi dla gęstości lagrangianu całkowitego równanie Eulera-Lagrange'a . Wykorzystując wniosek będący równaniem Eulera-Lagrange'a dla gęstości lagrangianu całkowitego , co na tej podstawie , , i dla gęstości lagrangianu całkowitego wynika, że stała kosmologiczna , skalar krzywizny , gęstości lagrangianu masowego , i gęstości lagrangianu całkowitego są ogólnie różne od zera wykorzystując wniosek końcowy z . Skonstrułujmy gęstość lagrangianu dodając do niej zero i wykorzystując , mamy:
Czyli jeżeli będziemy dodawać do całkowitego lagrangianu jedynki i zero, to wychodzą, że układy są globalnie (lokalnie) płaskie matematyczne, które badaliśmy w książce opisującą szczególną teorię względności, a więc ta zasada najmniejszego działania jest spełniona tylko dla układów globalnie (lokalnie) płaskich matematycznych, a nie zakrzywionych, bo dadawaliśmy tam jedynki i zera, stąd do całki działania nie można dodawać zer i jedynek, by zastosować go do układów zakrzywionych, by z rachunku wariacyjnego wyszły poprawne równania fizyki dla układów zakrzywionych.