multa ()
przymiotnik (1.1) liczny, mnogi (1.2) multaj: wiele
(1.1)
(1.1) Lia hieraŭa parolo estis tre bela, sed la tro multa parolado lacigas lin. → Jego wczorajsza mowa była bardzo piękna, ale zbyt liczne mówienie męczy go. (1.2) En la haveno estas multaj ŝipoj. → W porcie jest wiele statków.
(1.1) abunda
(1.1,2) malmulta
multe multigi, multiĝi multo, multego de atendo kaj espero pereis multaj sur la tero • de elekto tro multa plej malbona rezulto • de tro multa scio krevas la kranio • el la buŝ' multaj vortoj eliras, sed ne ĉiuj ion diras • el multaj milonoj fariĝas milionoj • ju disputo pli forta, des pli multaj la vortoj • kiam filino edziniĝis, multaj fianĉoj troviĝas • multaj kompatantoj, sed neniu helpanto • multaj svatiĝas, feliĉulo edziĝas • multaj vokitoj, sed ne multaj elektitoj • per tro multa varto malboniĝas la farto
multa ()
rzeczownik (1.1) ziemia, gleba, ściółka (w lesie)
(1.1) mustamulta → czarnoziem, ziemia czarna
multa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mandat, grzywna, kara pieniężna
(2.1) (2.2)
(1.1) multas
(1.1) Un amigo de mi hermana ha recibido una multa por exceso de velocidad. → Przyjaciel mojej siostry dostał mandat za przekroczenie prędkości.
(1.1) multa de tráfico → mandat drogowy • aplicar ( poner) una multa → nakładać grzywnę • recibir una multa → dostać mandat
(1.1) sanción, castigo
(1.1) recompensa, premio
multar
multa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mandat, grzywna
(1.1) multa; multes
multa ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) grzywna, kara pieniężna
(1.1) multa, multae
multa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) grzywna, mandat karny
multa ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mandat, grzywna, kara pieniężna
(2.1) 3. , (2.2) 2. ,
(1.1) multa; multe
(1.1) ammenda, contravvenzione
multare
(1.1)