debil ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba upośledzona umysłowo w stopniu lekkim; (1.2) osoba mało inteligentna
(1.1-2)
(1.1) We współczesnej terminologii naukowej nie używa się określenia „debil” w stosunku do osoby niepełnosprawnej intelektualnie. (1.2) Co za debil to pisał?!
(1.2) kretyn, idiota, imbecyl
debilizm , debilność debilka debilny, debilowaty, debilski
czoło debila
(1.1) debiler Mensch < = 'ułomny, słaby'
angielski: (1.2) moron białoruski: (1.1) дэбіл czeski: (1.1) debil ; (1.2) debil duński: (1.1) debil francuski: (1.1) débile ; (1.2) débile hebrajski: (1.1) דביל ; (1.2) דביל (debil) hiszpański: (1.1) retrasado , discapacitado mental; (1.2) retrasado jidysz: (1.2) שמאָק (szmok) nowogrecki: (1.1) καθυστερημένος , διανοητικά καθυστερημένος ; (1.2) καθυστερημένος , ηλίθιος rosyjski: (1.1) дебил ; (1.2) дебил słowacki: (1.1) debil ; (1.2) debil ukraiński: (1.1) дебіл ; (1.2) дебіл włoski: (1.2) imbecille , cretino , stupido , deficiente , babbeo , idiota , ritardato , mongoloide
debil ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) debil
(1.1)
debilní
debil ()
przymiotnik (1.1) debilny
(1.1)
Debilität
debil ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) debil (1.2) debil
(1.2) hlupák
debilita , debilnosť debilka debilný debilne