-arz ()
, ,
przyrostek (1.1) dodawany do tematu czasownika (rzadziej rzeczownika) tworzy rzeczownik rodzaju męskiego oznaczający wykonawcę czynności lub zawodu
(1.1)
(1.1) mur + -arz = murarz (1.1) stół + -arz = stolarz (1.1) piec + -arz = piekarz
(1.1) -ysta
-arka
< (temat spółgłoskowy -ar- został rozszerzony przez przyrostek tematyczny -i̯o) < w okresie późnosłowiańskim z Tadeusz Lehr-Spławiński, Czesław Bartula, Zarys gramatyki języka staro-cerkiewno-słowiańskiego, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław – Warszawa – Kraków – Gdańsk 1973, s. 115. , , , , serbochorw. -ar,
(1.1) (1.1) Uwaga: niektóre tłumaczenia mogą różnić się w zależności od wyrazu.
angielski: (1.1) -er czeski: (1.1) -ář, -ař dolnołużycki: (1.1) -aŕ duński: (1.1) -er esperanto: (1.1) -ist- jidysz: (1.1) ־ער (-er) niemiecki: (1.1) -er słowacki: (1.1) -ár