__TOC__ fyrst ()
przysłówek (1.1) najpierw spójnik (2.1) ponieważ, bo, w związku z tym, że…, ze względu na to, że…, skoro
(1.1) (2.1)
(1.1) Reyndu fyrst að skilja aðra. → Spróbuj najpierw zrozumieć innych. (2.1) Þessi maður hefur varla hlustað á tónlist fyrst hann segir svona. → Ten człowiek chyba w życiu nie słuchał muzyki, skoro mówi takie rzeczy.
fyrsta fyrri, fyrstur fyrsti fyrst og fremst • fyrst um sinn • sem allra fyrst
fyrst ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) czas (1.2) przestrzeń czasowa fyrstas