__TOC__ abecadło ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zbiór wszystkich liter ułożony w ogólnie przyjętym porządku (1.2) elementarne podstawy jakiejś dziedziny wiedzy, rzemiosła, itp. (1.3) gra towarzyska w XVIII wieku, obecnie znana jako „państwa i miasta”
(1.1-3)
(1.1) Polskie abecadło składa się z 32 liter. (1.1) Abecadło z pieca spadło (…)Julian Tuwim, Abecadło. (1.1) Jaś musi się jeszcze podszkolić w abecadle. (1.2) Pan chce zostać profesjonalistą, jak pan nawet nie zna komputerowego abecadła? (1.3) Graliśmy wczoraj w abecadło.
(1.2) abecadło ekonomii / fotografii / …
(1.1) alfabet, abiecadło, obiecadło (1.2) ABC
abecadlarka , abecadlarz /, abecadlnik , abecedariusz / abecadłowy, abecadlny abecadłowo
W użyciu od XVIII w. (w XVI w. abiecadło), od nazw pierwszych liter alfabetu: a, be, ce, de. Wyraz wyparł wcześniejszą (XV–XVIII w.) formę obiecadło. W XV w. funkcjonowała również forma obiecado → elementarz, częściowo odbiegająca od przyjętych nazw liter, zapożyczona ze , dostosowanego przez dodanie powszechnego w nazwach narzędzi przyrostka -(a)dło. Źródłosłów dla .
(1.1) albański: (1.1) abëcë białoruski: (1.1) азбука ; (1.2) азбука bułgarski: (1.1) азбука ; (1.2) азбука czeski: (1.1) abeceda francuski: (1.2) abécédaire górnołużycki: (1.1) abejcej hiszpański: (1.2) abecé , abecedario kaszubski: (1.1) abecadło litewski: (1.1) abėcėlė niemiecki: (1.1) Abc ; (1.2) Abc nowogrecki: (1.2) αλφαβητάρι rosyjski: (1.1) абецадло; (1.2) азбука ukraiński: (1.1) азбука , абетка węgierski: (1.1) ábécé wilamowski: (1.1) ȧbc włoski: (1.1) abbiccì , alfabeto ; (1.2) abbiccì , alfabeto
abecadło ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) alfabet
(1.1) abecé, alfabet, alfabét