__TOC__ absolutorium ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zatwierdzenie sprawozdania z działalności, zwykle finansowej; (1.2) zwolnienie od odpowiedzialności (1.3) ukończenie studiów wyższych bez dyplomu;
(1.1-3)
(1.1) Rada nadzorcza otrzymała absolutorium. (1.2) Prezes zyskał absolutorium od zarządu. (1.3) Student otrzymał absolutorium na wydziale historii.
(1.1) udzielić absolutorium (1.3) otrzymać / uzyskać absolutorium
absolucja , absolut /, absolutność , absolutysta , absolutystka , absolutyzacja , absolutyzm , absolutyzowanie , absolwenckość , absolwent , absolwentka , absolwowanie , zabsolutyzowanie absolutyzować , absolwować , zabsolutyzować absolutny, absolutoryjny, absolutystyczny, absolwencki absolutnie
< → zwolnienie < < → doprowadzić do końca; rozwiązywać, uwolnić < → od- + rozwiązać, uwolnić
angielski: (1.2) exoneration czeski: (1.1) absolutorium ; (1.3) absolutorium kaszubski: (1.1) òdgrãda , absolutorium łaciński: (1.1) absolutorium niemiecki: (1.1) Entlastung słowacki: (1.1) absolutórium ; (1.3) absolutórium węgierski: (1.3) abszolutórium włoski: (1.1) approvazione
absolutorium ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) absolutorium
(1.1)
absolutorium ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) zwolnienie
(1.1) absolutori|um, ~i
absolvo absolutus, absolutio absolutus
od