kapitulacja ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zaprzestanie walki, poddanie się wrogowi (1.2) rezygnacja ze swoich zamiarów, przyznanie racji stronie przeciwnej (1.3) warunki poddania się
(1)
(1.1) Na znak kapitulacji wywiesili na wieży białą flagę. (1.2) Miał słabe argumenty, więc jego kapitulacja była nieuchronna. (1.3) Dowódca armii podpisał akt kapitulacji. kapitulacja +
(1.1) akt kapitulacji • warunkowa / bezwarunkowa kapitulacja
kapitulować kapitulowanie , kapitulant , rekapitulacja kapitulacyjny, kapitulancki
angielski: (1.1) capitulation, surrender; (1.2) surrender; (1.3) capitulation, surrender arabski: (1.1) استسلام baskijski: (1.1) kapitulazio białoruski: (1.1) капітуляцыя ; (1.2) капітуляцыя ; (1.3) капітуляцыя bułgarski: (1.1) капитулация ; (1.2) капитулация ; (1.3) капитулация duński: (1.1) kapitulation esperanto: (1.1) kapitulaco; (1.2) kapitulaco, rezigno; (1.3) kapitulaco francuski: (1.1) capitulation ; (1.2) capitulation hiszpański: (1.1) capitulación ; (1.2) capitulación niemiecki: (1.1) Kapitulation nowogrecki: (1.1) συνθηκολόγηση szwedzki: (1.1) kapitulation